ارتباط بين تورم و نااطميناني تورم در اقتصاد ايران: رويكرد رگرسيون ناپارامتري و گسترش اخلال محدود شده GARCH

رابطه بين تورم و نااطميناني تورم يكي از روابط مهم تجربي در اقتصاد كلان است. آشكار شدن جهت علي اين رابطه، راهبرد بهينه بانك‌هاي مركزي را در اجراي سياست‌هاي پولي مشخص خواهد كرد. در اين پژوهش، به منظور محاسبه نااطميناني تورم ابتدا با استفاده از الگوي تغيير رژيم ماركف با سه رژيم خطاهاي پيش‌بيني آتي تورم محاسبه مي‌شود و سپس با استفاده از روش BIP-GARCH واريانس شرطي تورم به عنوان جايگزيني از نااطميناني تورم استخراج مي‌شود. در نهايت، با استفاده از آزمون عليت گرنجري فرضيه‌هاي مختلف در مورد رابطه بين تورم و نااطميناني تورم بررسي و با روش رگرسيون ناپارامتري بر علامت اين رابطه در بازه‌هاي مختلف تورمي تمركز مي‌شود. يافته‌هاي اين پژوهش نشان دهنده آن است كه نااطميناني تورم در طول دوره‌هاي پر تلاطم سياسي افزايش مي‌يابد و به شدت تحت تاثير نوسانات ارزي است. عدم پالايش خطاهاي پيش‌بيني پرت ناشي از شوك‌هاي بزرگ و موقت منجر به انتخاب الگو IGARCH(1,1) خواهد شد كه به معناي نامحدود بودن اثر شوك‌ها بر نااطميناني تورم در طول زمان است. همچنين، تخمين ناپارامتري بين تورم و نااطميناني تورم نشان دهنده وابستگي اين رابطه به بازه‌اي است كه تورم در آن قرار مي‌گيرد. علاوه‌براين، نتايج نشان دهنده آن است كه افزايش نااطميناني تورم به شكل غيرخطي بر تورم آتي اثر مي‌گذارد. در نتيجه، بانك مركزي از طريق كاهش نااطميناني سياست‌گذاري پولي با تصحيح انتظارات تورمي مي‌تواند نرخ تورم را كنترل كند.