جهت گيري پايداري زيست محيطي و ساختار مالي؛ اثرات تعديل كننده سطح فعاليت، نوع صنعت، سودآوري و سرمايه زيست محيطي

جهت گيري پايداري زيست محيطي جنبه مهمي از گرايشات زيست محيطي است كه نشان دهنده ميزان مشاركت يك شركت در غلبه بر تخريب محيط زيست است. پژوهش حاضر به مطالعه جهت گيري پايداري زيست محيطي و ساختار مالي با توجه به اثرات تعديل كننده سطح فعاليت، نوع صنعت، سودآوري و سرمايه زيست محيطي پرداخته است. بدين منظور از ميان شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران اطلاعات مالي 120 شركت بورسي طي سال هاي 1393 تا 1398 به روش حذفي سيستماتيك انتخاب و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج اين تحقيق نشان داد كه جهت گيري پايداري زيست محيطي بر ساختار مالي شركت هاي تحت بررسي تاثير مثبت دارد. علاوه بر اين انجام تحليل هاي بيشتر نشان داد كه متغيرهاي سطح فعاليت، نوع صنعت، سودآوري و سرمايه بري زيست محيطي، اثر پذيري ساختار مالي از جهت گيري زيست محيطي را به شكل مثبتي تشديد مي نمايد.