عملكرد مديران: مطالعه اثر پيامد مشاركت در بودجه‌بندي با نقش ميانجي دانش مديريت هزينه

هدف اين مطالعه بررسي رابطه بين مشاركت در بودجه‌بندي، دانش مديريت هزينه و عملكرد مديران است. سؤالات اين پژوهش براساس تئوري عملكردي و با استفاده از پژوهش‌هاي پيشين تهيه شده است. براي رسيدن به هدف پژوهش، از پرسشنامه‌‌هاي استاندارد ميلاني (1975)، شيلدز و يانگ (۱۹۹۴) و ماهوني و همكاران (۱۹۶۵) استفاده شد. نمونه آماري پژوهش را 78 مدير سطح مياني شركت‌هاي توليدي غرب استان مازندران در سال 1399 تشكيل مي‌دهند. براي تحليل فرضيه‌ها از نرم‌افزار SmartPls3 و روش مدلسازي معادلات ساختاري استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه بين مشاركت در بودجه‌بندي و دانش مديريت هزينه با عملكرد مديران رابطه مثبت و معناداري وجود دارد؛ اما دانش مديريت هزينه، نقش ميانجي بين مشاركت در بودجه‌بندي و عملكرد مديران را ايفا نمي‌كند. به عبارت ديگر، بودجه‌بندي ميتواند بهعنوان يك ابزار كنترلي توسط مديران در سازمان‌ها، جهت نظارت بهتر بر عملكرد خود، مورد استفاده قرار گيرد. با اين حال‌، نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه توجه كمتري به ساير ابزارها و تكنيك‌هاي حسابداري مديريت (مانند بودجه‌بندي مستمر،كارت ارزيابي متوازن، بهايابي مبتني بر فعاليت و غيره) مي‌شود كه به نوبه خود منجر به عملكرد ضعيف مديران مي‌‌گردد.