نقش تجارب تجزيه اي، ذهن آگاهي و احساس تنهايي در پيش بيني گرايش به مصرف مواد در پرستاران

مقدمه: عوامل متعددي ممكن است سلامت هيجاني پرستاران را مختل نموده و منجر به رفتارهاي مقابله اي منفي مانند گرايش به مصرف مواد شود. از اين رو پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش تجارب تجزيه اي، ذهن آگاهي و احساس تنهايي در پيش بيني گرايش به مصرف مواد در پرستاران انجام شد. روش كار: روش اين مطالعه، توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري را كليه پرستاران شهر تهران در سال 1402 تشكيل دادند. از ميان جامعه آماري 220 پرستار شاغل در بيمارستان هاي شهر تهران به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به مقياس تجارب تجزيه اي، مقياس ارزيابي ذهن آگاهي ، پرسشنامه احساس تنهايي و مقياس آمادگي به اعتياد پاسخ دادند. داده‏هاي جمع آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه در نرم افزار SPSS-24 تحليل شدند.يافته ها: نتايج نشان داد كه بين تجارب تجزيه اي و احساس تنهايي با گرايش به مصرف مواد رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (0.01 P). بين ذهن آگاهي با گرايش به مصرف مواد رابطه منفي و معناداري وجود دارد  (0.01 P). همچنين نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز آشكار كرد كه 0.684 واريانس گرايش فعال به به مصرف مواد و 0.638 واريانس گرايش منفعل به مصرف مواد در پرستاران به وسيله تجارب تجزيه اي، ذهن آگاهي و احساس تنهايي تبيين مي شود.نتيجه گيري: نتيجه پژوهش بيانگر نقش معنادار تجارب تجزيه اي، ذهن آگاهي و احساس تنهايي در پيش بيني گرايش به مصرف مواد در پرستاران است؛ بنابراين سيستم‌هاي مراقبت‌هاي بهداشتي بايد منابع را روي حمايت از سلامت روان شناختي و هيجاني پرستاران متمركز كنند و در اين راستا به نقش مولفه هاي اين مطالعه در جهت طراحي مداخلات درماني اثربخش و با هدف جلوگيري از گرايش به مصرف مواد در پرستاران توجه ويژه مبذول شود.