تاثير تروماي كودكي و بدتنظيمي هيجاني بر افكار خودكشي با ميانجي‌گري نشخوار فكري در پرستاران با علائم افسردگي

مقدمه: افكار خودكشي يك مشكل مهم در حوزه سلامت روان است چرا كه هر چه سطح افكار خودكشي كه فرد تجربه مي كند شديدتر باشد، احتمال اقدام به خودكشي و رخداد خودكشي كامل افزايش مي يابد. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير تروماي كودكي و بدتنظيمي هيجاني بر افكار خودكشي با ميانجي گري نشخوار فكري در پرستاران با علائم افسردگي انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر همبستگي مبتني بر معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليۀ پرستاران مشغول به كار در بيمارستان ها و مراكز درماني شهر تهران در سال 1402 بودند. كه از ميان آنها تعداد 210 نفر به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب و به پرسشنامه افسردگي بك ويرايش دوم، پرسشنامه افكار خودكشي بك، مقياس دشواري در تنظيم هيجان، پرسشنامه تروماي دوران كودكي و مقياس پاسخ نشخوار فكري پاسخ دادند. براي تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون، مدل‌يابي معادلات ساختاري و از نرافزار SPSS-26 وAMOS-24  استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد اثر مستقيم تروماي كودكي بر افكار خودكشي (2.89 T= ،0.32 = β)، اثر مستقيم بدتنظيمي هيجاني بر افكار خودكشي (3.02 T= ،0.45= β) و اثر  مستقيم متغير‌ نشخوار فكري بر افكار خودكشي (5.09 T= ،0.38 = β) معنادار بود. همچنين اثر غيرمستقيم تروماي كودكي بر افكار خودكشي از طريق نقش ميانجي نشخوار فكري معني دار (0.05 P، 0.39=b). اثر غيرمستقيم بدتنظيمي هيجاني بر افكار خودكشي از طريق نقش ميانجي نشخوار فكري معني دار (0.05 P، 0.46=b) بود. نتايج همچنين نشان داد كه متغيرهاي پژوهش در مجموع 62 درصد از واريانس افكار خودكشي را تبيين كردند.نتيجه گيري: بنابراين مي توان گفت كه يافته هاي اين پژهش يك مفهوم باليني مهم به ما ارائه مي دهد مبني بر اينكه، سبك هاي شناختي نشخواركننده بايد هدفي براي درمان در پرستاران با علائم افسردگي براي كاهش افكار خودكشي مورد توجه ويژه قرار بگيرد. پيشنهاد مي شود به درمان هاي مبتني بر تنظيم هيجان، شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي، رفتار درماني ديالكتيك، درمان مبني بر ذهني سازي در پرستاران با علائم افسردگي توجه ويژه اي شود.