رابطه سبك زندگي و سواد سلامت با سازگاري رواني- اجتماعي در مبتلايان به كوويد-19 بعد از واكسيناسيون: نقش واسطه‌اي روابط موضوعي

مقدمه: روابط موضوعي در فرآيند تأثيرگذاري سبك زندگي و سواد سلامت روي سازگاري رواني-اجتماعي افراد با كوويد-19 نقش دارد. از اين رو پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه سبك زندگي و سواد سلامت با سازگاري رواني-اجتماعي با نقش واسطه‌اي روابط موضوعي در مبتلايان به كوويد-19 بعد از واكسيناسيون انجام شد. روش كار: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري، مبتلايان به كوويد-19 بعد از واكسيناسيون در مراكز درماني شهر بابك در سال 1401 بودند. تعداد 250 شركت‌كننده به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش نامه‌هاي سبك زندگي لعلي و همكاران (1391)، سواد سلامت منتظري و همكاران (1393)، روابط موضوعي بل (Bell) (1995) و سازگاري رواني-اجتماعي با بيماري دروگاتيس (Derogatis) (1986) جمع‌آوري و با آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون (Pearson)، مدل يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: همبستگي معني دار سبك زندگي، سواد سلامت و روابط موضوعي با سازگاري رواني-اجتماعي به ترتيب 0.630، 0.577 و 0.675- و همبستگي منفي و معني دار سبك زندگي و سواد سلامت با روابط موضوعي به ترتيب 0.543- و 0.447- بودند (0.001 P). مدل سازگاري رواني-اجتماعي با كوويد-19 بر اساس سبك زندگي و سواد سلامت با نقش واسطه‌اي روابط موضوعي برازش مناسبي داشت (0.001 P). نتيجه‌گيري: زماني كه متغيرهاي سبك زندگي و سواد سلامت از مسير روابط موضوعي مي‌گذرند، سازگاري رواني-اجتماعي با بيماري كوويد-19 را بيشتر تبيين مي‌كنند. بنابراين به متخصصان حوزه درمان كوويد-19 پيشنهاد مي‌شود، به منظور افزايش سازگاري رواني-اجتماعي بعد از واكسيناسيون، به سبك زندگي و سواد سلامت افراد توجه كنند و با ارائه برنامه‌هاي آموزشي و مشاوره‌اي، روابط موضوعي كاراآمد و متعادل‌تري را جايگزين كنند.