تبيين جايگاه زيبايي شناسي در پندار رهبران پرستاري در دانشگاه علوم پزشكي تهران

مقدمه:  از آن جايي كه توجه به جنبه زيبايي‌شناختي پديده‌هاي رهبري، سازمان‌ها را متحول مي‌كند، ضروريست رهبران و مديران پرستاري با زيبايي شناسي پرستاري به شكل عيني و نظام مند آشنا شوند و يافته هاي كيفي بايستي در جهت عيني سازي اين بعد پرستاري در تمامي اركان آن اعم از مديريت و رهبري، بالين، آموزش و پژوهش بكار برده شوند. اين مطالعه با هدف  تبيين جايگاه زيبايي شناسي در پندار رهبران پرستاري در دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام شد.روش:  اين مطالعه كيفي با روش تحليل محتوي مرسوم با رويكرد گرانهايم و لاندمن در سال 1402 انجام شده است. جامعه پژوهش شامل تيم رهبري و مديريت بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران بود و جمع آوري داده ها، به صورت مصاحبه فرديِ عميق نيمه ساختارمند و چهره به چهره انجام شد.روش نمونه گيري، هدفمند و گلوله برفي بوده است و تعداد مشاركت كنندگان تا اشباع داده ها انتخاب شدند و در مجموع 28 مصاحبه با مترون، سوپروايزر، سرپرستار انجام شد.يافته ها:  تعداد 525 كد از مجموع 28 مصاحبه استخراج شد كه پس از تحليل، سه طبقه اصلي و زير طبقات شناسايي گرديد. محوريت طبقات اصلي حاصل از تحليل نهايي عبارت از پندار زيباشناخت معنويت گرا، پندار زيباشناخت اخلاق مدار، پندار زيباشناخت خردمندانه بود. به اين ترتيب يافته هاي مطالعه نشان داد، معنويت گرايي، اخلاق مداري و خردمندي از وجوه زيبايي شناسي در پندار رهبران زيباشناخت گرا مي باشد.نتيجه گيري: انجام اين پژوهش، سبب تحكيم يافته‌هاي پژوهش هاي قبلي از حيث مباني نظري توسعه ادبيات رهبري زيباشناخت‌گرا بوده و از حيث روش شناختي تكميل كننده ارائه مدل رهبري پرستاري زيباشناخت‌گرا در نظام مراقبت سلامت مي باشد. از اين رو، مي تواند به عيني سازي و تبيين مفهوم زيبايي و والايي زيبايي در سازمان هاي مراقبت سلامت و رهبري پرستاري در نظام مراقبت سلامت ايران كمك كند.