نقش و اهميت گفت‌وگو در ارتباطات ميان فرهنگي و فهم تفاوت‎‌‌هاي هويتي

در اين مقاله تلاش داريم تا به تحليل و ارزيابي نقش گفت‌وگو در ارتباطات ميان ‌‎فرهنگي و پيامدهاي آن بر صورت‌بندي هويت بپردازيم. با نشان‎دادن وضعيت كنوني جهاني و درهم‌آميختگي بيش از پيش فرهنگ‌ها، نژادها، گروه‌هاي قومي و ... ، به اين موضوع پرداخته‌ايم كه هرگونه ارتباطات بين ‌فرهنگي مبتني بر پذيرش و فهم ديگري و تفاوت، به‌ضرورت نيازمند گفت‌وگو با ديگري است. از سوي ديگر رويكردهاي چندفرهنگ‌‌گرايي و همچنين بين‌فرهنگ‌گرايي به عنوان  دو ديدگاه اصلي در زمينه جهاني‌شدن امروز و اختلاط بيش از پيش فرهنگ‌ها مورد توجه قرار گرفته است. در خلال اين امر و با استفاده از ديدگاه‌هاي دو نظريه‌پرداز اصلي اين حوزه، بوبر و باختين ، نشان داده‌ايم كه گفت‌وگو ذات و ماهيت هرگونه ارتباط بين انسان‌ها، فرهنگ‌ها و گروه‌هاي مختلف است و چنين وضعيتي نيازمند فهم عميق‌تر از ديگري و جايگاه آن در شكل‌گيري هويت و چيستي خويشتن خواهد بود. همچنين نشان مي‌‎‌دهيم كه هويت‌ها، همواره امري رابطه‌اي بوده و در نسبت ما با ديگري است. نسبت با ديگري تنها در گفت‌وگويي است كه از حالت خصمانه به پذيرش تفاوت منجر مي‌شود. اما آنچه اهميت دارد مفصل‌بندي چنين گفت‌وگويي در زمينه‌اي جهاني است كه تضادها ممكن است جايگزين تفاوت‌ها شود. بنابراين در كنار مفصل‌بندي گفت‌وگو، بايد بتوان پيكربندي نويني از جايگاه من و در عين حال ديگري ارائه كرد كه به‌‎واسطه آن گفت‌وگو امكان‌پذير شود. اين مقاله اشكال مختلف چنين مفصل‌بندي را ارزيابي كرده و تلاش دارد تا بر ساخت هويت بر مبناي چنين وضعيتي را تبيين كند.