نقش رسانه‌هاي محلي در تحقق حكمراني خوب شهري در ايران

رسانه‌هاي محلي مي‌توانند نقش نهادي مهمي را در راستاي حكمراني خوب شهري ايفاء كنند؛ كه توجه به اين موضوع، احتمالا به اثرگذاري بهتر اين نهاد ميانجي اجتماعي منجر مي‌شود. نوشتار حاضر با اين پيش‌فرض، به مرور نظري ادبيات موجود در رابطه با مفهوم حكمراني و حكمراني خوب، در قالب و ارتباطي با مفاهيم ديگر مثل رسانه محلي، كاركردگرايي ساختاري و مسئوليت اجتماعي رسانه، پرداخته است. در واقع مفهوم حكمراني خوب را كه رويكرد جديدي در اداره امور عمومي است، در قلمرو شهري و با محوريت رسانه محلي سنجيده است. در ادامه با استفاده از نماگرهاي احصاء شده از دل مطالعات و كاوش‌هاي نظري و با استفاده از روش مصاحبه عميق و شيوه تحليل مضمون، از طريق نرم افزار MAXQUDA به سوالات و اهداف مدنظر پرداخته است. در نتيجه كارويژه رسانه محلي را در راستاي حكمراني خوب شهري در ايران را شامل سه مقوله فراگير (پاسخگوكننده مسئولين، چشم ناظر بر شهر، عامل مردمي در حكمراني) يافته و راهكارها و پيشنهاداتي را هم در اين رابطه عرضه كرده است. خروجي پژوهش حاكي از نقش مستقل و اثرگذار رسانه در حكمراني است. اگرچه به علت ساختارهاي موجود در ايران توانايي رسانه‌هاي رسمي براي ابزار مردمي بودن كم است اما در عين حال توان آن در پاسخگونمودن مسئولين بالاست. از طرفي توانمندشدن مردم در كليت حكمراني توسط رسانه، خصوصاً توسط رسانه‌هاي غيررسمي امكان‌پذير است. در نهايت اينكه نقش نظارتي و هميشگي رسانه در پايش محيطي و نظارت اجتماعي، خصوصا درباره مسائل شهري مي‌باشد، كه اين كارويژه براي رسانه محلي سهل الوصول‌تر و اساسي‌تر است.