بررسي جريان هاي فكري بنيان گذاران سكولاريسم در ايران

مهم‌ترين صفت جداكننده و وجه تمايز مكاتب غرب و شرق، وجود تفكر سكولاريسم است. از اين تفكر به‌عنوان جنگ نرم و اسب تروا، و پرورش‌دهنده نيروي دشمن در داخل كشور ياد نموده‌اند. روشنفكران در هر دوره، با جامه‌هاي مثل اصلاح‌طلبي، نوگرايي، تجديدنظرطلبي و... خود را نمايان مي‌كنند. روشنفكران سكولاريسم با انديشه‌هاي غرب‌زده خود در معادلات سياسي و اجتماعي و فرهنگي كشور از زمان تولد در دوره قاجار تاكنون مؤثر بوده و بنيان‌گذاران سكولاريسم در ايران، جريان‌ساز تفكر غيراسلامي‌اند. سكولاريسم‌ها، درپي ايجاد تغييرات اساسي در اصول مسلماني‌اند. رسوب تفكرات سكولاريسم در بعضي از لايه‌هاي مديريت راهبردي و كلان فعلي كشور و شناختن اصل اين تفكر و انديشه‌هاي شرقي و غربي مي‌تواند ما در حوزه‌هاي گوناگون مصون نمايد. هدف اصلي پژوهش: بنيان‌گذاران سكولاريسم در ايران داراي چه تفكري بودند و جريان فكري و خاستگاه فكريشان از كجا سرچشمه مي‌گرفت؟ مقاله در صدد است نوع نگرش جريان را از منظر نفوذ فرهنگي در سه حوزه دين، علم و فناوري و الگوي پيشرفت بررسي نمايد. روش پژوهش، از نوع توصيفي ـ تحليلي، با تكيه بر اسناد و منابع كتابخانه‌اي مي‌باشد. نتيجه پژوهش؛ خاستگاه فكري سكولار در ايران مكتب ماركسيسم، ليبراليسم بوده و با تأكيد بر مردم‌سالاري و نفي دين بر اهميت جدايي دين از سياست و جهت بي‌راهه كشاندن توده‌هاي مسلمان و تحقير علماي اسلامي و غرب باوري و رواج مكتب ناسيوناليسم و ليبرال و عقايد پوزيتيويستي و آيين باستان زرتشت فعاليت داشته‌اند.