ظرفيت‌هاي نظام آموزش و پژوهش كشور براي دستيابي به جهش توليد

به‌رغم توفيق‌هاي حاصل در خصوص توسعه كمي نظام آموزش و پژوهش، وجود موانع متعدد در اين حوزه، مانع كاركرد صحيح نظام آموزش و پژوهش در مسير جهش توليد ملي شده است. اين در حالي است كه در عصر فناوري‌هاي نوظهور، كشورهاي منطقه بر سرمايه‌گذاري دوچندان در جذب استعدادها و به‌كارگيري فناوري‌هاي نوين متمركز شده‌اند. در چنين شرايطي نه‌تنها ظرفيت‌هاي بالقوه نظام آموزش و پژوهش كشور به جهش توليد ملي منجر نمي‌شود، بلكه تضعيف توليد ملي و كاهش قدرت ايران در عرصه تعاملات منطقه‌اي و بين‌المللي، بيش از هر زمان ديگر تهديدكننده امنيت اقتصادي و ملي است. با توجه به اهميت موضوع، تحول و ارتقاي كيفي نظام آموزش، انسجام و جهت‌دهي مطالعات دانشگاهي با نيازهاي بخش صنعت، اصلاح نظام ارتقا در سيستم آموزش عالي و بازدارندگي از سرقت‌هاي علمي، بهبود وضعيت اشتغال فارغ‌التحصيلان دانشگاهي، سرمايه‌گذاري براي كاهش مهاجرت فارغ‌التحصيلان دانشگاهي و افزايش چرخش نخبگان، سرمايه‌گذاري و نظارت به‌منظور ارتقاي عدالت آموزشي و برقراري توازن منطقه‌اي، همسويي نظام آموزش و پژوهش كشور به‌منظور پذيرش فناوري‌هاي نوين و... به بهره‌مندي هرچه بيشتر از ظرفيت‌هاي نظام آموزش و پژوهش در پيشبرد جهش توليد ملي مي‌انجامد.