بررسي ريزساختار و خواص مكانيكي اتصال غيرمشابه به روش جوشكاري نقطه‌اي مقاومتي فولاد AISI 430 به فولاد خودرويي S500 MC

در اين مطالعه به بررسي ريزساختار و خواص مكانيكي اتصال غيرمشابه جوشكاري نقطه‌اي مقاومتي فولاد AISI 430 و فولاد S500 MC پرداخته شد. براي انجام اين پژوهش از آرايه L9 تاگوچي براي مشخص شدن تعداد نمونه‌ها و تعيين محدوده متغيرهاي هر نمونه استفاده شد و پس از جوشكاري نمونه‌ها و انجام آزمون كشش برشي، نمونه‌اي كه داراي بيشترين استحكام كشش برشي(13740 نيوتن) و بيشترين مقدار انرژي شكست(102160ژول) بود، به عنوان بهترين نمونه در نظر گرفته شد؛ همچنين متغيرهاي اين نمونه يعني جريان جوشكاري 12 كيلووات، زمان جوشكاري 12 سيكل و نيروي الكترود 3 كيلو نيوتن داراي بيشترين مقادير سيگنال به نويز بودند و اين مقادير جز بهترين محدوده متغيرها در بين متغيرهاي پيشنهادي انتخاب شدند. سپس بر روي نمونه جوشكاري شده با متغيرهاي فوق، آزمون ميكروسختي انجام شد و مطالعات ريزساختاري توسط ميكروسكوپ نوري و ميكروسكوپ الكتروني روبشي انجام شدند. سختي ناحيه جوش حدود 400 ويكرز مشاهده شد و ريزساختار فلزجوش از فريت، مارتنزيت و فريت ويدمن اشتاتن تشكيل شده بود.