اثر عمليات حرارتي فراپيرسازي دو مرحله‌اي بر ريزساختار و رفتار خوردگي حفره‌اي ناحيه جوش فولاد زنگ‌نزن17-4PH

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تأثير عمليات حرارتي فرا پيرسازي دو مرحله اي بر ريزساختار و رفتار خوردگي حفره‌اي ناحيه اتصال فولاد زنگ نزن 17-4PH مي‌باشد. بدين منظور اين فولاد پيش از جوشكاري تحت عمليات حرارتي آنيل انحلالي در دماي 1035 درجه سانتي‌گراد به مدت يك ساعت قرار گرفت. سپس جوشكاري قوس تنگستن-گاز (GTAW) به وسيله فلزپركننده هم جنس ER630 انجام شد. پس از آن، بخشي از قطعه جوشكاري شده، تحت عمليات حرارتي فراپيرسازي دو مرحله اي قرار گرفت. ريزساختار و مقاومت به خوردگي ناحيه جوش، پس از عمليات فراپيرسازي دو مرحله‌اي، مورد بررسي و آزمون قرار گرفت و  با رفتار جوش در حالت as-weld مقايسه گرديد. بررسي‌‌هاي ريزساختاري نشان داد كه فراپيرسازي دو مرحله‌اي ناحيه جوش منجر به تمپر شدن ريزساختار مارتنزيتي و تشكيل آستنيت برگشتي بيشتر و نيز تشكيل فريت α گرديد. كسر حجمي آستنيت موجود در فلزجوش در حالت as-weld از حدود %7 به حدود ۳۰% در حالت فراپيرسازي دو مرحله‌اي رسيد كه افزايش بيش از 4 برابري را نشان مي‌دهد. در حالت as-weld پتانسيل حفره دار شدن (EPit) فلزجوش مقدار mv18.15- را نشان داد كه در مقايسه با حالت فراپيرسازي دو مرحله‌اي با پتانسيلmv122.54، كاهش قابل توجه حساسيت به خوردگي حفره‌اي با انجام فراپيرسازي دو مرحله‌اي را نشان مي‌دهد. همچنين عمليات حرارتي فراپيرسازي دو مرحله‌اي نشان داد كه اختلاف پتانسيل‌هاي خوردگي نواحي مختلف جوش كاهش يافته كه موجب كاهش خوردگي گالوانيكي مي‌شود. ارزيابي رفتار مكانيكي توسط آزمون مقاومت به ضربه مشخص كرد كه ناحيه جوش در حالت فراپيرسازي دو مرحله‌اي مقاومت به ضربه بيشتري نسبت به حالتas-weld داشته و افزايش۶۶ درصدي را نشان داد.