تحليل كيفيت زندگي در قبل و بعد از تبديل سكونتگاه‌ها به شهر (مطالعۀ موردي: شهرهاي مصيري و كوپن، استان فارس)

مقدمه: در چند دهۀ گذشته بهبود كيفيت سكونتگاهي از طريق تبديل روستاهاي بزرگ به شهر به عنوان يكي از سياست‌هاي توسعه براي دسترسي مطلوب‌تر ساكنان محلي به امكانات، تاسيسات و خدمات شهري مورد توجه  بوده است. در پژوهش حاضر هدف بررسي تاثير تبديل نقاط روستايي به شهر بر كيفيت زندگي ساكنان و مقايسۀ وضع موجود اين سكونتگاه‌ها در دو شهر كوپن و مصيري در استان فارس است.داده و روش: پژوهش حاضر توصيفي- تحليلي و نوع آن كاربردي است. جامعۀ آماري پژوهش شامل ساكنان شهرهاي مورد مطالعه است كه با استفاده از فرمول كوكران حجم نمونه ۳۸۰ نفر تعيين شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام گرفته است.يافته‌ها: نتايج آزمون كولموگروف‌اسميرونوف نشان مي‌دهد ميزان رضايت از مولفه‌هاي كيفيت زندگي در هر دو شهر در دو دورۀ قبل و بعد از ارتقاء متفاوت است. با توجه به نتايج آزمون يومن‌ويتني قبل از ارتقاء ميانگين رتبۀ رضايت از مولفه‌هاي كيفيت زندگي در شهر مصيري مطلوب‌تر است. در حالي كه بعد از ارتقاء شهر كوپن در همۀ مولفه‌ها شرايط بسيار مطلوبي دارد. آزمون رتبه‌هاي دبليوكندال نشان مي‌دهد رضايت از مولفه‌هاي كيفيت زندگي در هر دو شهر (به تفكيك) در دو دوره با هم متفاوت است. همچنين با توجه به آزمون رگرسيون خطي ساده، ارتباط قويي بين متغير مستقل (كيفيت زندگي) با اميد به آينده در هر دو سكونتگاه برقرار است.نتيجه‌گيري: نتايج كلي پژوهش نشان مي‌دهد سياست ارتقاء سكونتگاه و اقدامات صورت گرفته در اين زمينه در شهر كوپن موفق بوده است. در حالي كه در شهر مصيري اين موفقيت رقم نخورده است.