ارايه راهكار{هاي} كاهش مسئوليت متصدي حمل و نقل دريايي در مواجهه با اماره مسئوليت

حمل ونقل دريايي، از مهم ترين مباحث حقوق دريايي است و در اين مبحث، اصلي ترين مقوله، موارد مسئوليت و معافيت متصدي حمل ونقل است. هدف اصلي اين مقاله، ارائۀ راهكار كاهش مسئوليت متصدي حمل ‌و ‌نقل دريايي در مواجهه با امارۀ تقصير مي باشد. پژوهش حاضر به روش توصيفي– تحليلي انجام شده است. روش گردآوري اطلاعات، روش كتابخانه‌اي و براي گردآوري اطلاعات از قوانين، كتاب ها، پايان نامه ها، رساله ها، مقاله ها، بانك‌هاي اطلاعاتي (داخلي و خارجي) و ساير منابع كاغذي و ديجيتالي استفاده شده است. دراين مقاله چند پرسش كليدي در مبحث خسارت وارده به كالا در حمل ‌و ‌نقل دريايي و مسئوليت متصدي حمل، بررسي شده است. نخست اينكه، درصورت تلف محموله در حمل و نقل دريايي، اصولاً مسئوليت جبران خسارت به عهدۀ كيست ؟ دوم اينكه آيا متصدي حمل و نقل دريايي، مسئول جبران خسارت مي باشد؟ دراين صورت مسئوليت وي مبتني بر امارۀ تقصير يا فرض تقصير است؟ سوم اينكه موارد معافيت متصدي حمل و نقل دريايي يعني موارد استتثناء كه متصدي حمل ونقل فاقد يا معاف از مسئوليت است كدامند؟ و راهكارهاي كاهش مسئوليت متصدي حمل ‌و ‌نقل دريايي در مواجهه با امارۀ تقصيريا فرض تقصير چيست؟ براي پاسخ به پرسش هاي مذكور، ضمن بيان تعاريف و مباني مسئوليت ها و معافيت هاي متصدي حمل، به بررسي و تبيين مباني مسئوليت متصدي حمل در كنوانسيون هاي بين المللي حاكم بر حمل و نقل دريايي كالا، حقوق مدني، حقوق تجارت وحقوق دريايي ايران پرداخته شده و مسئوليت ها و جهات معافيت متصدي حمل و نقل دريايي بيان گرديده است. درنهايت اين نتيجه گيري به عمل آمد كه صرف نظر از مبنا و ماهيت مسئوليت متصدي حمل و نقل دريايي, وي مي تواند با استناد به بعضي از جهات معافيت كه در كنوانسيون ها و مقررات بين المللي و قوانين داخلي نيز مورد اشاره قرار گرفته اند از مسئوليت رهايي يابد. در اين زمينه، راهكارهايي براي كاهش مسئوليت متصدي حمل ‌و ‌نقل دريايي در مواجهه با امارۀ تقصير، ارائه شده است.