افراط‌گرايي و توسعه‌نيافتگي: بهره‌گيري از توسعه پايدار به‌عنوان راهكار مقابله با افراط‌ گرايي

امروزه افراط‌ گرايي و انواع اقدامات خشونت‌آميز مبتني بر عقايد افراط‌گرايانه، به يكي از چالش‌برانگيزترين تهديدها براي صلح و امنيت بين‌المللي تبديل شده است. مبارزه با اين پديده از طريق اقدامات واكنشي نتوانسته به شكل مناسبي موفق باشد؛ بنابراين به توصيه نهادهاي بين‌المللي لازمه اقدامات ضد افراط‌گرايي بهره‌گيري از يك سياست جامع است كه تمام جوانب و موضوع‌هاي مرتبط را پوشش دهد. اين سياست علاوه بر اقدامات مقابله‌اي بايد به اقدامات پيشگيرانه نيز توجه داشته باشد. يكي از مهم‌ترين كاركردهاي اقدامات پيشگيرانه، شناسايي علل و ريشه‌هاي شيوع افراط‌گرايي و گسترش گرايش به سوي آن است. تحقيقات نشان مي‌دهد توسعه‌نيافتگي و محروميت از حقوقِ اقتصادي و اجتماعي در كنار ساير علل، به‌عنوان يكي از دلايل گسترش افراط‌گرايي شناخته شده است. تمركز بر روي اهداف توسعه پايدار مي‌تواند به‌عنوان يك راهكار تكميلي در سياست‌هاي مقابله با افراط‌گرايي به كار گرفته شود. ارزيابي صورت گرفته در مقاله حاضر مبين آن است كه به منظور بهره‌گيري از توسعه پايدار در مقابله با افراط‌گرايي رويكرد جديدي نسبت به اولويت‌بنديِ اهداف آن موردنياز است و لازم است برنامه‌هاي توسعه پايدار زير بيرق سياست‌هاي مقابله با افراط‌گرايي بازتعريف شوند.