برآورد رطوبت خاك بر اساس توليداتNDVI و LST موديس در مناطق فاقد داده

برآورد رطوبت خاك سطحي براي مديريت بهينه منابع آب و خاك ضروري است. رطوبت خاك سطحي، متغيري مهم در چرخه آبي طبيعت است كه نقش مهمي در تعادل جهاني آب و انرژي و فرآينده هاي هيدرولوژيك، اكولوژيك و هواشناسي دارد. رطوبت خاك به دليل تغيير پذيري ويژگي هاي خاك، توپوگرافي، پوشش گياهي و پويايي نيوار در زمان و مكان تغيير مي كند. اندازه گيري رطوبت خاك، به طور مستقيم با استفاده از اندازه گيري هاي ميداني مانند نوترون متر و TDR يا به طور غير مستقيم به وسيله توابع انتقالي و يا سنجش از دور انجام مي شود. از آنجا كه اندازه گيري هاي ميداني معمولا در پهنه هاي وسيع هم هزينه بر و هم زمان بر و گاهي نشدني مي باشد، براي برآورد رطوبت خاك در مقياس هاي مكاني بسيار بزرگ، مي توان روش هايي همچون سنجش از دور را به كار گرفت. اين تحقيق با هدف بررسي امكان برآورد رطوبت لايه سطحي خاك با استفاده از تصاوير سنجنده موديس و مقايسه آن با داده هاي زميني انجام شد. در اين مطالعه، رطوبت خاك در عمق هاي صفر تا سي سانتي متر با استفاده از رابطه بين شاخص گياهي ماهواره اي (NDVI)، دماي سطح زمين (LST]) و رطوبت مشاهده اي خاك در مقياس منطقه اي با تفكيك مكاني يك كيلومتر مربع براي سال هاي 2021 و 2022 برآورد شد. ضريب تعيين R2 و AIC معادلات رگرسيون به ترتيب 0.78 و 166.2 به دست آمد كه نشان مي ‌دهد رويكرد برآورد بر اساس داده ‌هاي NDVI و LST موديس، مناسب بوده و مي ‌تواند براي تخمين رطوبت خاك طي سال ‌هاي 2007 تا 2022 استفاده شود.