ارزيابي روند توسعه فيزيكي شهر سقز به سمت مناطق مستعد وقوع سيلاب

روند افزايشي جمعيت و توسعه فيزيكي نواحي شهري سبب شده است تا در طي سال‌هاي اخير، بخش زيادي از نواحي جمعيتي به سمت مناطق سيل‌خيز حركت كنند. اهميت موضوع سبب شده است تا در اين تحقيق به بررسي روند توسعه فيزيكي شهر سقز به سمت مناطق مستعد وقوع سيلاب پرداخته شود. در اين تحقيق از تصاوير ماهواره لندست، لايه‌هاي رقومي اطلاعاتي و مدل رقومي ارتفاعي 30 متر SRTM به‌عنوان مهم‌ترين داده‌هاي تحقيق استفاده شده است. ابزارهاي تحقيق شامل ArcGIS، ENVI و IDRISI مي‌باشد. مدل‌هاي مورد استفاده در تحقيق نيز شامل مدل تلفيقي منطق فازي و AHP و همچنين مدل LCM مي‌باشد. اين تحقيق در دو مرحله انجام شده است كه در مرحله اول، به ّا استفاده از مدل Fuzzy-AHP به شناسايي مناطق مستعد وقوع سيلاب پرداخته شده و در مرحله دوم، با استفاده از مدل LCM، روند افزايشي نواحي سكونتگاهي به سمت مناطق سيل‌خيز ارزيابي شده است. نتايج تحقيق بيانگر اين است كه بخش‌هاي مياني محدوده مطالعاتي به دليل نزديكي به رودخانه، ارتفاع و شيب كم، داراي پتانسيل سيل‌خيزي بالايي است. همچنين نتايج ارزيابي (مدل LCM) روند توسعه فيزيكي شهر سقز به سمت مناطق مستعد وقوع سيلاب بيانگر اين است كه در سال 1369 حدود 8/3 كيلومترمربع در معرض سيلاب قرار داشته است كه اين ميزان در سال 1399 به 2/7 كيلومترمربع افزايش يافته است. با توجه به موارد مذكور، بخش زيادي از شهر سقز در طي سال‌هاي اخير به سمت مناطق مستعد وقوع سيلاب حركت كرده است كه بيانگر عدم نظارت بر توسعه فيزيكي اين شهر بوده است.