هنجارگريزي مفعول‌ها در قرآن كريم بر اساس نظريه جان كوهن (بررسي موردي جزءهاي يكم تا سوم)

علوم بلاغت و نحو در ترجمه و تفسير دقيق قرآن نقش بسزايي دارد؛ هنجارگريزي به عنوان يكي از يافته هاي علم بلاغت از اين تأثير مستثني نيست؛ از اين رو براي دسترسي به مدلول دقيق آيات، ناگزير از بررسي اسلوب هنجارگريزي يا إنزياح هستيم. گريز از اصول زبان هنجار، داراي اهدافي است كه مخاطب را براي دست يابي به مفاهيم و معاني جديد به فكر فرو مي برد؛ خاصه اگر اين فرآيند در متن قرآن كريم باشد. در اين پژوهش كه به روش توصيفي تحليلي صورت پذيرفته، عوامل هنجارگريز مفعول ها در جزءهاي اول تا سوم قرآن كريم بر اساس نظريه جان كوهن از دو وجه ساختاري و معنايي مورد تحليل قرار گرفته است. هنجارگريزي معنايي شامل صنايع بياني يعني استعاره، مجاز، كنايه و تشبيه است و هنجارگريزي ساختاري در تقديم، تأخير، حذف، التفات و اطناب صورت مي گيرد. نتايج برآمده از پژوهش نشان مي دهد كه هنجارگريز بودن كلمات و جملات داراي اعراب منصوب، به چه ميزاني در زيبايي لفظي و معنايي سه جزء اول قرآن كريم اثرگذار است و از طرفي با بررسي نمونه هايي از آيات در اين اجزاء نشان داده شد كه با تمركز بر روي هنجارگريزي چطور مي توان به مفاهيم جديدي از معاني مفعول ها در قرآن كريم دست يافت.