تحليل روايت شناختي سوره قصص بر مبناي نظريه رولان بارت

قرآن كريم علي رغم اينكه يك كتاب هدايتگر و راهگشا در مسير نيل به سعادت و نيكبختي انسان هاست، در سرتاسر آن، نوعي از روايت ها و حكايات مختلف به چشم مي خورد؛ در ذيل بيان يك نكته مهم اخلاقي، هشدار به بندگان، منع از اعمال ناشايست، دلگرمي دادن به پيامبر(ص) و مؤمنان و... گاهي به خلاصه ترين شكل ممكن و با كم ترين الفاظ، روايتي را عرضه مي دارد تا از اين طريق، مقصود خويش را به مخاطب القاء كند. با توجه به فراواني بكارگيري روايت در آيات قرآن، شناخت اينگونه از كلام و ويژگي هايش در مسير درك بهتر آيات و چرايي كاربرد آن ها به صورت متعدد و متفاوت، ضرورت خاصي پيدا مي كند. يكي از شيوه هاي نيل به چنين مرادي، بررسي و تحليل روايت شناختي قرآن مي باشد؛ تحليل روايت شناسي سورۀ قصص در دو سطح داستان و گفتمان بر مبناي نظريۀ ادبي «رولان بارت» و با تبيين جزئياتِ آن كه زاويۀ ديد جديدي در بين روش هاي تحليل ادبي است كه به كشف و بررسي لايه هايي از مفاهيم سورۀ قصص كه شايد دور از كانون توجه مانده باشد كمك مي كند. روايت شناسي داستان هاي سوره قصص مشخص نمود كه اپيزود هاي حاشيه اي و كوتاه ترين نمايه ها و كاتاليزور ها نقش پررنگي در فهم غرض داستان و مفهوم آيه ايفا مي‌كنند؛ همچنين روشن مي سازد كه شيوه خاص داستان سرايي قرآن، گاه با كم‌ترين الفاظ و كوتاه ترين متن، مخاطب را بصورت هدفمند به مقصد اصلي روايت كه هدايت الهي است رهنمون مي‌سازند.