حسابداري رشد ارزش افزوده صنايع غذايي ايران: رهيافت نظريه رشد درون‌زا

هدف اين مقاله حسابداري رشد ارزش افزوده و بهره‌وري 17 صنعت غذايي و آشاميدني با طبقه بندي آيسيك دورقمي با رهيافت نظريه رشد درون‌زا در دوره 98-1382 است. نتايج اين پژوهش نشان داد در فرآيند توليد، نيروي‌كار و موجودي سرمايه مكمل بوده و روند بازدهي نسبت به مقياس صعودي است كه با نظريه رشد درونزا سازگار است. تجزيه رشد ارزش افزوده نشان داد كه نهاده‌ها (سرمايه و نيروي كار) نقش مسلط در رشد اين صنايع دارند. با اين وجود بخش قابل توجهي از مشاركت آن‌ها در رشد ارزش افزوده بدليل آميختگي با فناوري است. يافته‌ها نشان داد فناوري، بر بهره‌وري نيروي‌انساني بيش از بهره‌وري موجودي سرمايه تاثير گذاشته و بر اين مبنا، سهم فناوري كارافزا در رشد اقتصادي بالا بوده و سهم فناوري سرمايه‌افزا اندك است. افزون بر اين، روش سنتي حسابداري رشد در برآورد سهم بهره‌وري كل با خطاي كم‌برآوردي همراه است، و اينكه در چارجوب نظريه حسابداري رشد جديد، سهم فناوري مستقل از رشد قابل ملاحظه است.