نقش برنامه ريزي اجتماع محور دراصلاح فضاهاي خاكستري شهري

با شتاب گرفتن توسعه شهر نشيني در جهان ، شهر نشيني از برنامه ريزي شهري پيشي گرفت و معضلات و مصائب گوناگوني گريبانگير شهرها شد. ونظام برنامه ريزي شهري در اين ارتباط نتوانست از روند رو به افزايش معضلات شهري جلوگيري كند. يكي از اين معضلات شكل گيري فضاهاي خاكستر ي در شهر ها است. مطالعه حاضر از نوع پژوهشي وكاربردي و روش آن توصيفي تحليلي مي‌باشدو گرد آوري داده ها نيز به صورت كتابخانه‌اي و ميداني، مورد مطالعه كوي ديزج همدان وبراي تجزيه تحليل دادها از روش كيفي استفاده شده است. نتيجه حاصله از اين تحقيق حاكي از آنست كه ((فضاهاي شهري صرفا بر مبناي طرح و پيش بيني برنامه ريزان و طراحان شهري پيش نرفته بلكه تحت تأثير روابط قدرت و سرمايه شكل مي گيرند و براساس فرآيندهاي غيررسمي و اقداماتي از پايين به بالا شكل ميگيرند. كه ميتوان به جاي راه حلهايي مانند اخراج ، تخريب و ... با استفاده از برنامه ريزي اجتماع محور و افزايش نقش داوطلبانه مردم و با استفاده از سرمايه هاي اجتماعي و مشاركت ساكنان قدري ا ز معضلات فضاهاي خاكستري شهري را كاست و اين فضاها را براي ساكنان زيست پذير نمود .))