اثربخشي اختيارات سنتي پليس در كشف جرايم سايبري فراملي

زمينه و هدف: پليس به عنوان نهاد كشف جرايم همان گونه كه در محيط فيزيكي و عادي وظيفه كشف جرايم را برعهده دارد، در محيط سايبري نيز همان وظايف براي پليس متصور است؛ هرچند موضوع و نوع عملكرد در فضاي مجازي بسيار پيچيده و سخت تر از فضاي حقيقي است. هدف اصلي از نگارش مقاله حاضر، بررسي ناكارآمدي اختيارات سنتي پليس در كشف جرايم سايبري است و ضرورت هاي اعطاي اختيارات براي كشف چنين جرايمي متصور مي باشد.روش:  تحقيق حاضر از نوع كيفي و از لحاظ روش اجرا، توصيفي- تحليلي است. داده هاي مربوط به شيوه اسنادي و واكاوي دقيق قوانين داخل و اســناد بين المللي و بررسي نظريه هاي حقوق دانان و صاحب‌نظران جمع‌آوري و مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است.يافته هاي تحقيق: يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه از يك سو، با توجه به ويژگي هاي جرايم سايبري، پليس نيازمند ايجاد تحول در سياست گذاري ها و تغيير در برنامه ريزي ها، منابع انساني و... است. از سوي ديگر، براي موفقيت در عرصه كشف جرايم سايبري ضرورت دارد كه اختيارات گسترده تري براي پليس در نظر گرفته شود.نتيجه‌گيري: جرايم سايبري از ويژگي هاي خاصي برخوردار است كه صرف پيش بيني نهاد كشف تخصصي (پليس فتا) با اختيارات سنتي نمي تواند در پيشگيري و كشف جرايم سايبري كاربردي و موثر واقع شود. علاوه بر اين، بدليل فراملي بودن جرايم سايبري و لزوم همكاري ها در سطوح منطقه اي و بين المللي و همچنين، دو يا چندجانبه ميان كشورها، ايجاب مي كند كه پليس از اختيارات گسترده اي نسبت به جرايم سنتي برخوردار باشد تا بتواند به رسالت خود در كشف جرايم سايبر نائل گردد. ضرورت هايي كه پيش بيني اختيارات گسترده را براي نهاد كشف توجيه مي نمايد، عبارتند از: دشواري كشف جرايم سايبري، مشكلات كشف، تعقيب و تحقيق جرايم، همكاري هاي بين المللي. در همين راستا، پليس نيز بايد تحول در ســطح سياســت گذاري ها، برنامه ريزي هاي سازماني و نيروي انساني باشد.