شبيه سازي انسان و جرم انگاري آن در نظام حقوقي ايران و اتحاديه اروپا

زمينه و هدف: پبشرفت فناوري موجب ظهور پديده هايي نو مي گردد كه به رغم ارزش و اهميت رشد فناوري در زندگي بشر ممكن است اين امر با چالش هايي مواجه باشد كه نيازمند مداخله قانون باشد. شبيه سازي انسان از اين دسته پبشرفتها مي باشد كه نظام مند نمودي يا حتي جرم انگاري آن بدوا نيازمند شناخت آن و چالش هاي مرتبط با آن است بر اين اساس به بررسي اين مساله مي پردازيم كه شبيه سازي انسان و جرم انگاري آن در نظام حقوقي ايران و اتحاديه اروپا از چه جايگاهي برخوردار است؟روش:اين مقاله به شيوه توصيفي تحليلي نگارش يافته است.يافته ها و نتايج: يافته ها نشان مي دهد كه شبيه سازي انواع مختلفي از جمله شبيه سازي پژوهشي يا درماني، شبيه‌سازي انساني، حيواني و گياهي و شبيه ‌سازي روياني ـ درماني ـ توليد مثلي دارد. فناوري شبيه سازي انسان ، چالشهايي را در عرصه هاي مختلف زندگي ديني ، اخلاقي ، اجتماعي و حقوقي برانگيخته است. از جمله اين چالش ها مي توان به نقض كرامت انساني، وديعه بودن جسم انسان، ابهام در روابط خويشاوندي، ابهام در نفقه و ارث و اختلاط انساب اشاره نمود. در خصوص جرم انگاري شبيه سازي انسان در حقوق ايران بايد گفت كه اگرچه در خصوص حرمت اين عمل نظراتي وجود دارد اما قانونگذار فعلا در اين زمينه موضع مشخصي ندارد. همچنين در برخي موارد مانند اثر انگشت يكسان افراد كه در شبيه سازي ايجاد مي شود نيز مشكلات وجود دارد كه البته لازم است در صورت جواز به اين امر در اين زمينه تمهيداتي انديشيده شود. شبيه سازي انسان همچنين در قالب جنايت عليه بشريت نيز امكان جرم انكاري دارد. در اتحاديه اروپا نيز اگرچه اسناد متعددي دال بر محدوديت ها و ممنوعيت هايي در اين زمينه وجود دارد اما اين امر در حال حاضر فاقد وصف جرم گونه في نفسه است اما عدم رعايت محدوديت ها و ممنوعيت هاي آن به طور خاص داراي وصف جرم گونه است.