نظريه تقدم ديوان بين‌المللي دادگستري به‌عنوان دادگاه جهاني بر شوراي امنيت در حل‌وفصل اختلافات بين‌المللي

زمينه و هدف: شوراي امنيت سازمان ملل متحد به عنوان مسئول اوليه و اصلي حفظ صلح و امنيت بين المللي و ديوان بين المللي دادگستري به عنوان ركن قضايي سازمان ملل متحد نقش مهمي در حل وفصل اختلاف بين المللي دارند. در عين حال هر رو اين نهادها جزء اركان ملل متحد محسوب مي شوند كه حدود و نحوه مناسبات آنها با يكديگر در حل و فصل اختلافات موثر است. بر اين مبناء در اين مقاله به بررسي اين امر مي پردازيم كه شوراي امنيت و ديوان بين المللي دادگستري چه نقش و جايگاهي در حل و فصل اختلافات بين المللي دارند؟ و مناسبات اين دو نهاد در حل و فصل اختلافات به چه صورت مي باشد؟روش: اين مقاله به شيوه تحليلي توصيفي نگارش يافته است.يافته ها و نتايج: در خصوص مناسبات شوراي امنيت و ديوان بين المللي دادگستري در حل و فصل اختلافات بين المللي مي توان چهار حالت را مورد بررسي قرار داد كه شامل نظارت قضايي ديوان بر شوراي امنيت، صلاحيت همزمان شوراي امنيت و ديوان بين المللي دادگستري در رسيدگي به اختلافات بين المللي، تأثير قطعنامه هاي شوراي امنيت بر احكام ديوان بين المللي دادگستري و شوراي امنيت به عنوان ضمانت اجراي آراء ديوان بين المللي دادگستري مي باشد. همچنين بايد گفت كه ديوان و شوراي امنيت هيچ يك بر ديگري برتري ندارند و مراجعه به شورا براي اجراي راي ديوان يا تقاضاي نظر مشورتي از ديوان توسط شوراي امنيت ملاك برتري هيچ يك بر ديگري نيست. به علاوه اما با توجه به اينكه شوراي امنيت و ديوان بين المللي دادگستري اركان سازمان ملل متحد مي باشند لذا نمي توانند در تصميمات خود اصول و اهداف سازمان را ناديده بگيرند و در مواردي نيز تصميمات ديوان بر مبناي قطعنامه هاي شوراي امنيت مي تواند موجب تحكيم موضع سازمان ملل متحد در خصوص موضوع باشد.