تحليل سناريو‌هاي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي در توليد پليمر‌هاي پلي‌اتيلني مبتني بر خطوط راهنماي انتشار صفر

امروزه يكي از مهم‌ترين موضوعات مرتبط با توسعه‌ انساني، تغيير اقليم است. با توجه به روند افزايشي توليد و مصرف محصولات پليمري، انتشار گازهاي گلخانه‌اي در اين بخش افزايش يافته است و نياز است اقدامات مؤثري جهت كاهش پيامدهاي تغيير اقليم انجام پذيرد. هدف از اين مطالعه، ارزيابي اثر‌بخشي سناريوهاي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي به‌صورت يكپارچه و براساس خطوط راهنماي انتشار صفر است. در اين تحقيق با استفاده از خطوط راهنماي انتشار صفر (انتشار احتراقي، به‌ازاي مصرف انرژي و مواد) و مفهوم شدت كربن انتشار معادل دي‌اكسيدكربن محاسبه و اثربخشي سناريوهاي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي به‌ازاي توليد يك تن پلي‌اتيلن مورد ارزيابي قرار گرفته است. بر‌اساس نتايج، اثربخش‌ترين سناريوها به‌ترتيب جايگزيني با منبع انرژي فتوولتاييك بوده كه به‌ميزان 0/7 (5 درصد جايگزيني) تا 6/3 درصد (50 درصد جايگزيني) موجب كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي مي‌شود. همچنين سناريوهاي صرفه‌جويي در مصرف الكتريسيته از 5 تا 20 درصد كه در سه سناريو با ميزان 5%، 10% و 20% صرفه‌جويي الكتريسيته كه موجب 0/6 درصد تا 2/6 درصد كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي مي‌شود. از سوي ديگر، طرح بازيابي گازهاي قابل احتراق در فرآيند توليد پلي‌اتيلن با توجه به فناوري‌هاي در دسترس مي‌تواند به‌ميزان 2/1 درصد در كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي نقش داشته باشد. در كل مي‌توان بيان نمود كه بازيابي گازهاي قابل احتراق نسبت به سناريوهاي پرهزينه‌اي همچون جايگزيني منبع انرژي، ارجحيت دارد.