ارزيابي و مديريت ريسك محيط‌ زيستي در دكل‌هاي حفاري دريايي در حوزه خليج فارس با روش EFMEA

با توجه به خطرات متعدد محيط زيستي صنايع نفت و گاز، ارزيابي ريسك محيط زيستي اين فعاليت ها از مهم ترين جنبه هاي شناسايي و ارائۀ راهكارهاي مديريتي كاهش اين ريسك ها محسوب مي گردد. تحقيق حاضر با هدف شناسايي جنبه هاي ريسك محيط زيستي و ارائه‌ راهكارهاي عملي و پيشگيرانه در جهت تقليل يا حذف اثرات محيط زيستي در دكل هاي حفاري دريايي واقع در منطقه‌ پارس جنوبي با استفاده از روش تجزيه و تحليل حالات شكست و اثرات آن بر محيط زيست (EFMEA) آن انجام شد. بدين منظور براي ارزيابي جنبه هاي ريسك محيط زيستي، عدد اولويت ريسك براساس مشاهدات عيني، مصاحبه با مديريت، سرپرستان و كاركنان در دكل هاي حفاري تعيين گرديد و درجه‌ مخاطره پذيري نيز با استفاده از روش توزيع فراواني محاسبه شد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه جنبه هاي ريسك محيط زيستي در سطح ريسك پايين، متوسط، بالا و خيلي بالا به‌ترتيب برابر با 3، 3، 13و 80 درصد بودند كه پس از اعمال اقدامات كنترلي درصد ريسك به‌ترتيب برابر با 9، 19، 28 و 44 ارزيابي شدند. افزايش درصد ريسك هاي محيط زيستي سطح متوسط تا بالا به علت كاهش معني دار ريسك هاي خيلي بالا و قرارگرفتن آن ها در اين طبقات بودند. بر مبناي نتايج به‌دست آمده فوران چاه و نشت و پخش مواد شيميايي به ترتيب بالاترين عدد ريسك را در مطالعۀ حاضر به‌خود اختصاص داد كه با اعمال اقدامات كنترلي ميزان ريسك محيط زيستي حاصل از آن ها به طور چشمگيري كاهش يافت. بر اين مبنا مي توان بيان كرد كه روش EFMEA از پتانسيل بالايي جهت كاهش مخاطرات محيط زيستي برخوردار بود.