عوامل مؤثر بر رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي دانشجويان كشاورزي دانشگاه تهران

مصرف انرژي در دهه‌هاي گذشته به‌طور پيوسته افزايش يافته است. يك راه‌حل براي كاهش مصرف ايجاد انگيزه در افراد براي كاهش اتلاف انرژي است. اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر بر رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي دانشجويان كشاورزي انجام شد. اين تحقيق از نوع كمّي و پيمايشي بود و جامعه‌ آماري آن را دانشجويان كارشناسي ‌ارشد و دكتراي كشاورزي ورودي سال تحصيلي 1400-1399 دانشگاه تهران (250=N) تشكيل مي‌دادند كه نمونه‌اي به حجم 126 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه استفاده شد. روايي پرسشنامه با نظرسنجي از متخصصان، روايي همگرا و واگرا و پايايي آن با محاسبه‌ آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تأييد شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد نگرش دانشجويان به صرفه‌جويي در مصرف انرژي، قوي و هنجار اجتماعي، قصد و رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي در حد متوسط بود. نتايج تحليل همبستگي نشان داد بين هنجار اجتماعي و نگرش با قصد صرفه‌جويي در مصرف انرژي دانشجويان در سطح 1 درصد رابطه‌ مثبت و معني‌داري وجود دارد و رابطه‌ بين نگرش با قصد قوي‌تر از رابطه‌ هنجار اجتماعي با قصد مي‌باشد. يافته‌ها همچنين نشان دادند بين مؤلفه‌هاي نظريه‌ كنش عقلاني با رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي دانشجويان در سطح 1 درصد رابطه‌ مثبت و معني‌داري وجود دارد. شدت رابطه‌ قصد و هنجار اجتماعي با رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي، متوسط و شدت رابطه‌ نگرش با رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي قوي مي‌باشد. براساس نتايج مدل‌سازي معادلات ساختاري، نگرش به صرفه‌جويي در مصرف انرژي بر رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي تأثيرگذار بوده و سازه‌هاي پژوهش قادرند 24 درصد از تغييرات رفتار صرفه‌جويي در مصرف انرژي دانشجويان را تبيين نمايند.