ارزيابي كارايي شبكه‌ مناطق تحت حفاظت استان چهارمحال و بختياري در حفاظت تيپ‌هاي گياهي و پيشنهاد شبكه‌ بهينه

يكي از معيارهاي مهم طراحي شبكه‌ مناطق تحت حفاظت، معرف بودن، جامعيت و توازن براي كل تنوع زيستي مي باشد. بنابراين براي آگاهي از كيفيت اين معيار، شبكه‌ مناطق تحت حفاظت هر كشور يا منطقه، نيازمند ارزيابي كارايي و بازنگري از لحاظ اين معيار و در صوت نياز برنامه ريزي شبكه‌ بهينه از اين نظر است. در تحقيق حاضر معرف بودن مناطق چهارگانه‌ استان چهارمحال و بختياري از نظر تيپ هاي گياهي ارزيابي و يك توزيع بهينه براي اين مناطق پيشنهاد شده است. بدين‌منظور ابتدا براساس ارزش نادربودن و تنوع گونه اي براي هر يك از تيپ هاي گياهي حداقل درصدي از آن‌ها كه بايد در مناطق چهارگانه وجود داشته باشند به‌عنوان اهداف حفاظتي تعيين شد. با روي هم اندازي نقشه‌ مناطق چهارگانه و نقشه تيپ هاي گياهي، وضعيت حفاظت فعلي و تراز حفاظتي (حفاظت كمتر يا بيشتر از حد لازم) آن ها تعيين شد. سپس با استفاده از نرم افزار پشتيبان تصميم گيري ماركسان شبكه اي از مناطق پيشنهادي كه در حداقل مساحت، تا حد ممكن اهداف تعيين شده براي تيپ هاي گياهي را برآورده نمايند، مشخص شدند. نتايج نشان داد كه از 106 تيپ گياهي موجود در استان، مناطق چهارگانه موجود، اهداف تعيين شده براي 37 تيپ را تا حدودي برآورده مي نمايند. براي برآورده شدن اهداف تعيين شده براي همه‌ تيپ هاي گياهي با در نظر گرفتن مناطق چهارگانه‌ موجود در حالت بهينه به 14/47درصد و در حالت جمعي به 30/07درصد از مساحت استان نياز است. بدون در نظر گرفتن مناطق چهارگانه‌ موجود در حالت بهينه، به 19/086درصد و در حالت جمعي 37 درصد از مساحت استان مورد نياز است. همچنين نتايج نشان داد كه مناطق تحت حفاظت موجود در حالت بهينه 8/5 درصد و در حالت جمعي 12/85درصد با مناطق پيشنهادي همپوشاني دارند. بيشتر مناطق داراي اولويت براي حفاظت در نيمه‌ شرقي استان از شمال تا جنوب واقع شده اند كه به‌علت وجود تيپ هاي گياهي كوچك و پراكنده مرتعي در اين بخش است كه توسط مناطق تحت حفاظت موجود پوشش داده نشده اند.