تحليل روند تغييرات دماي سطح زمين (LST) بر شبكه‌ مناطق حفاظت‌شده و گونه‌هاي كانوني (Focal species) استان يزد

پيش‌بيني تغييرات رخ‌داده در محيط‌زيست، در حال حاضر به‌ يكي از شاخه‌هاي مهم مطالعات محيطي تبديل‌شده است. يكي از اين پيش‌بيني‌ها بررسي تأثيرات احتمالي تغييرات دما روي گونه‌هاي گياهي و جانوري است. در اين پژوهش هدف آن است تا از دماي سطح زمين (LST) ماهواره‌ موديس، به تفكيك فصول بهار، تابستان، پاييز و زمستان براي بررسي روند تغييرات در ميانگين دماي سطح زمين ‌ در مناطق حفاظت‌شده و زيستگاه گونه‌هاي كانوني استفاده شود. گونه‌هاي كانوني استان شامل، پلنگ، يوزپلنگ، كل و بز، قوچ و ميش، آهوي ايراني و جبير مي‌باشند. در يك مطالعه‌ ميداني نقاط حضور بين سال‌هاي 1399 تا 1402 از سراسر استان و مناطق حفاظت‌شده جمع‌آوري شدند و ميانگين فصلي LST نيز از سال 2003 تا 2033 با استفاده از توليدات (MYD11A1) ماهواره‌ موديس در سامانه‌ گوگل ارث انجين آماده شد. با استفاده از مدل‌هاي توزيع گونه (SDMs) و تلفيق مدل‌هاي رگرسيوني و يادگيري ماشين زيستگاه گونه‌ها مدل‌سازي شد. همچنين از آستانه‌ TSS براي تبديل نقشه‌ احتمال مطلوبيت زيستگاه به نقشه‌ دودويي استفاده گرديد. آزمون تحليل روند من-‌كندال (MK) براي تحليل روند تغييرات افزايشي و كاهشي دما در سطح معني‌داري 95 درصد بكار رفت. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه تغييرات كاهشي دماي سطح زمين به‌صورت پراكنده و بدون پيوستگي در سطح رخ ‌داده است اما تغييرات افزايشي دما با پيوستگي فضايي بيشتري همراه هستند. بيشترين روند كاهشي دما در فصل بهار با 15212/69هكتار در زيستگاه آهوي ايراني رخ داده است در حالي‌كه در فصل زمستان هيچ تغيير كاهشي در دما رخ نداده است. مناطق حفاظت‌شده در فصل بهار كمترين روندهاي افزايشي و كاهشي LST را تجربه كرده است.