اثرات ميكروپلاستيك پلي‌استايرن بر تكامل جنين ماهي زبرا (Danio rerioHamilton, 1822)

آلودگي ميكروپلاستيك ها در سراسر جهان روز‌به‌روز در حال افزايش است و اين پتانسيل را دارد كه اثرات منفي بر اكوسيستم‌هاي آبي و آبزيان بگذارند. با وجود گزارش هاي علمي زياد در خصوص وجود ميكروپلاستيك ها در اكوسيستم هاي آبي اطلاعات كمي در مورد سميت آن‌ها در مراحل اوليه‌ زندگي آبزيان وجود دارد. اين مطالعه با هدف ارزيابي اثرات ميكروپلاستيك پلي استايرن بر تكامل جنين در ماهي زبرا (Danio rerio) انجام گرديد. در اين مطالعه مولدين ماهي زبرا در دو دوره‌ 21 و 60 روز در معرض غلظت هاي مختلف (صفر (شاهد)، 20، 200، 2000 ميكروگرم بر ليتر) ميكروپلاستيك پلي استايرن قرار گرفتند. بعد از پايان هر دوره و تخمريزي ماهيان، تغييرات زماني و روند رشد جنين بررسي شد. نتايج نشان داد كه اين ميكروپلاستيك بعد از 21 روز در تيمارهاي 20 و 200 ميكروگرم بر ليتر نسبت به تيمار شاهد اثر معني داري بر مدت زمان تخم گشايي و تكامل جنين نداشت، اما در تيمار 2000 ميكروگرم بر ليتر اختلاف معني داري (0/05 P) با تيمار شاهد مشاهده شد و مدت زمان تخم گشايي 8 ساعت به تعويق افتاد. بعد از 60 روز در تيمارهاي 200 و 2000 ميكروگرم بر ليتر اختلاف معني داري با تيمار شاهد مشاهده شد و مدت زمان تخم گشايي به‌ترتيب 10 و 6 ساعت به تعويق افتاده و مراحل رشد جنين ديرتر طي شد. به‌طور كلي مي توان نتيجه گرفت كه تيمارهايي كه مدت زمان بيشتر و با غلظت بالاتري در معرض ميكروپلاستيك پلي استايرن قرار گرفتند مراحل رشد جنين را آهسته تر طي كرده و نسبت به تيمار شاهد ديرتر تفريخ مي شوند. بنابراين، بررسي‌هاي بيشتر و نظارت بر آلودگي ميكروپلاستيك ها در اكوسيستم‌هاي آبي براي جلوگيري از عواقب بلند مدت آن‌ها بر جمعيت آبزيان مورد نياز خواهد بود.