بررسي تصادفات جاده‌اي بر تلفات گونه‌هاي حيات وحش در استان‌هاي مختلف كشور

توسعه‌ شبكه جاده‌اي اثرات مخربي بر زيستگاه‌ها و گونه‌هاي حيات وحش دارد و ‏به‌طور كلي باعث از دست رفتن و از هم‌گسيختگي زيستگاه‌ها، جدا افتادگي جمعيت‌ها، كاهش ارتباط و جريان ژن در بين ‏جانوران مي‌شود. براين اساس، مطالعه‌ حاضر با هدف بررسي آمار تصادفات جاده‌اي ‏حيات وحش با وسايل نقليه در استان‌هاي مختلف كشور و همچنين تحليل رابطه‌ بين ميزان تلفات گونه‌هاي جانوري و ‏تصادفات به‌وقوع پيوسته انجام شد.‏ به اين منظور، ابتدا به بررسي آمار تلفات جاده‌اي حيات وحش در بين استان‌هاي مختلف و بيشترين تعداد تلفات گونه‌هاي حيات وحش طي سال‌هاي 1401-1385 پرداخته شد. در ادامه به تحليل ارتباط بين ميزان تصادفات و تعداد تلفات جاده‌اي حيات وحش در كشور با استفاده از ‏آزمون‌هاي آماري توصيفي و استنباطي (آزمون كولموگروف-اسميرنوف، ضريب همبستگي اسپيرمن و آزمون كروسكال-واليس) ‏اقدام گرديد. مطابق نتايج، بيشترين آمار تلفات ‏مربوط به استان گلستان و كمترين تعداد به استان زنجان اختصاص يافته است. همچنين بيشترين تعداد تلفات گونه‌هاي حيات وحش طي سال‌هاي مورد مطالعه، مربوط به سال 1387 ‏و كمترين ‏تعداد مربوط به سال 1397 است. بيشترين تعداد تلفات جاده‌اي رخ داده مربوط به ‏گوشتخواران متوسط جثه و كمترين تعداد در گوشتخواران بزرگ جثه ثبت شده است. علاوه ‌بر اين، تحليل ارتباط بين ميزان تصادفات و تعداد تلفات جاده‌اي حيات وحش در كشور، حاكي از وجود ارتباط معني‌داري بين ميزان ‏تصادفات جاده‌اي به‌وقوع پيوسته در استان‌هاي مختلف و ‏تعداد تلفات گونه‌هاي حيات ‏وحش در سال‌هاي 1385 تا 1401 مي‌باشد. بدين‌معني كه با افزايش ميزان تصادفات ‏جاده‌اي در بين استان‌هاي مختلف، ميزان ‏تلفات گونه‌هاي حيات ‏وحش در طي اين سال‌ها افزايش يافته است. بنابراين، بكارگيري روش‌هاي استاندارد براي ‏ايمن‌سازي جاده‌ها جهت عبور ‏حيات وحش و ساير اقدامات حفاظتي هماهنگ با برنامه‌هاي توسعه‌ شهري و روستايي، امري ضروري است و بايد ‏مورد توجه ‏تصميم‌گيران و در اولويت برنامه‌ريزي مسئولان قرار گيرد‎.‎