اثر كاربرد اسيد هيوميك و اسيد فولويك بر عملكرد و اجزاي عملكرد برنج (رقم طارم) در تاريخ‌هاي مختلف كاشت و تيمار نشاء با مقادير تركيبات فسفر

استفاده از كودهايي كه افزايش عملكرد را هم زمان با حفظ منابع توليد و افزايش بهره‌وري نهاده‌هاي توليد مورد توجه قرار دهد، امري ضروري و اجتناب ناپذير است. از مهم ترين مسايل موثر بر سلامت محيط زيست و پايداري توليد غذا، كاربرد كودهاي آلي به جاي كودهاي شيميايي مي باشد. اين آزمايش به صورت كرت هاي دوبار خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي، با سه تكرار در شهرستان ساري ودر دو سال 97 1396 انجام شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل تركيب اسيد هيوميك و اسيد فولويك با نسبت مساوي به عنوان عامل اصلي در چهار سطح صفر، سه، شش و نه گرم در ليتر، تركيب محلول اسيد فسفريك و مونوآمونيوم فسفات به عنوان عامل فرعي در چهار سطح صفر، پنج، 10 و 15 گرم در ليتر و تاريخ كاشت به عنوان عامل فرعي فرعي در سه سطح 25 فروردين ماه، چهار و 14 ارديبهشت ماه بودند. صفات ارتفاع بوته، تعداد پنجه بارور، طول پانيكول، تعداد دانه در خوشه، وزن دانه در بوته، وزن هزار دانه و وزن خشك بوته مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد تيمار تركيب اسيد هيوميك و اسيد فوليك و تغذيه نشاء با مقادير مختلف تركيبات فسفردار باعث افزايش وزن دانه در بوته شد. بيش ترين وزن دانه در بوته از مصرف سه گرم در ليتر اسيد هيوميك و اسيد فوليك حاصل گرديد كه نسبت به شاهد 28.09 درصد افزايش نشان داد. حداكثر وزن دانه در بوته را تيمار پنج گرم در ليتر تغذيه نشاء با مقادير مختلف تركيبات فسفردار دارا بود كه حاكي از افزايش 28.98 درصدي وزن دانه در بوته بود. وزن دانه در بوته درتاريخ هاي كشت چهارم (13.5 درصد) و 14 ارديبهشت (20 درصد)، نسبت به تاريخ كاشت 25 فروردين بهتر بود. همبستگي مثبت و معني دار بين عملكرد دانه و كليه صفات اندازه گيري شده در سطح يك درصد مشاهده شد. بر اساس نتايج به دست آمده كاربرد اسيد هيوميك و اسيد فولويك همراه با تغذيه نشاء با مقادير مختلف تركيبات فسفردار در تاريخ هاي كشت مختلف موجب بهبود عملكرد دانه شد. تاريخ به هنگام، توانست با استفاده مطلوب تر از عوامل محيطي و بهبود ويژگي رويشي و تخصيص مواد فتوسنتزي بيش تر براي دانه، عملكرد بيش تري دارا باشد.