اثر تراكم، اسيد هيوميك و عصاره جلبك دريايي بر عملكرد كمي و كيفي بچه ذرت

به‌منظور بررسي اثر تراكم، اسيد هيوميك و عصاره‌ جلبك دريايي بر عملكرد كمي و كيفي بچه ذرت در شهرستان كوهرنگ آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا گرديد. در اين آزمايش اثرات اسيد هيوميك پتاسيم (كاربرد و عدم كاربرد اسيد هيوميك پتاسيم)، عصاره‌ي جلبك دريايي (كاربرد و عدم كاربرد عصاره‌ي جلبك دريايي) و تراكم (90000، 100000 و 110000 هزار بوته در هكتار) مورد ارزيابي قرار گرفت. با افزايش تراكم، محتواي فسفر و كربوهيدرات محلول بچه ذرت كاهش و با كاربرد اسيد هيوميك و عصاره جلبك دريايي افزايش يافت. كاربرد اسيد هيوميك، جلبك دريايي و تراكم باعث افزايش معني‌دار وزن خشك برگ، تعداد بلال در واحد سطح، عملكرد بچه ذرت با پوشش ، عملكرد بچه ذرت بدون پوشش و عملكرد بيولوژيك گرديد.  عامل تراكم اثر معني‌داري بر تعداد برگ در بوته و وزن بچه ذرت بدون پوشش نداشت ولي كاربرد جلبك دريايي و اسيد هيوميك باعث افزايش صفات مذكور نسبت به شاهد شد. بالاترين عملكرد بيولوژيك، عملكرد بچه ذرت با پوشش و بدون پوشش به‌ترتيب به ميزان 17264، 14730و 5945 كيلوگرم در هكتار در تراكم 110000 بوته در هكتار مشاهده شد. در كل، بالاترين عملكرد بچه ذرت (با پوشش و بدن پوشش) در تراكم 110000 بوته در هكتار با كاربرد جلبك دريايي و اسيد هيوميك مشاهده شد.