اثر محلول‌پاشي گلايسين بتائين و ريزمغذي‌ها بر ويژگي‌هاي مورفوفيزيولوژيك گياه لوبيا قرمز تحت تنش شوري

به منظور بررسي اثر محلول پاشي گلايسين بتائين و ريزمغذي هاي روي و منگنز بر ويژگي هاي مورفولوژيك و فيزيولوژيك گياه لوبيا در شرايط تنش شوري، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب  طرح كاملاً تصادفي در سه تكرار در دانشكده كشاورزي دانشگاه آزاد اسلامي واحد ورامين ـ پيشوا در سال 1398 اجرا گرديد. عامل هاي آزمايش شامل شوري در سطوح صفر، 3 و 6 دسي زيمنس بر متر، گلايسين بتائين در سطوح عدم مصرف و مصرف (50 ميلي گرم در ليتر)،  و ريزمغذي ها شامل روي (50 ميلي گرم در ليتر)، منگنز  (50 ميلي گرم در ليتر) و روي با منگنز (25+25 ميلي گرم در ليتر)، بود. نتايج به دست آمده حاكي از آن بود كه تنش شوري موجب كاهش ارتفاع بوته (30.31 درصد)، تعداد غلاف در بوته (48.05 درصد)، تعداد دانه در بوته (37.85 درصد)، وزن كل دانه در بوته (25.08 درصد)، شاخص سبزينگي (42.98 درصد)، درصد پروتئين (31.2 درصد) و افزايش پرولين (43.37 درصد) شد. به طور كلي بيش ترين اثر در شوري 6 دسي زيمنس بر متر مشاهده گرديد. كاربرد گلايسين بتائين با بهبود عملكرد و اجزاي عملكرد و افزايش شاخص سبزينگي (17.28 درصد)، درصد پروتئين (6.78 درصد) و پرولين (37.71 درصد) همراه بود. محلول پاشي ريزمغذي، افزايش عملكرد و اجزاي عملكرد لوبيا قرمز، شاخص سبزينگي (29.7 درصد)، درصد پروتئين (20.67 درصد) و پرولين (55.13 درصد) را نشان داد. به طور كلي بيش ترين اثر در كاربرد تؤام روي با منگنز به دست آمد. نتايج نشان داد كه كاربرد گلايسين بتائين در كنار روي و منگنز با افزايش پرولين و شاخص سبزينگي موجب افزايش تحمل به تنش شوري در لوبيا قرمز شد. همچنين مشاهده شد كه اثر ريزمغذي ها بيشتر از گلايسين بتائين در شرايط تنش شوري بر لوبيا قرمز بود.