پاسخ مورفو-فيزيولوژيك و بيوشيميايي ارقام مختلف ذرت به كاربرد زئوليت تحت شرايط تنش خشكي

به منظور بررسي اثر زئوليت بر ويژگي هاي رويشي و اجزاي عملكرد برخي ارقام ذرت تحت شرايط تنش خشكي 60 درصد ظرفيت زراعي، اين آزمايش به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك كامل تصادفي طي سال هاي 98-1397 انجام شد. فاكتورهاي موردمطالعه در اين آزمايش، شامل ۴ سطح زئوليت (صفر، ۵، ۱۰ و ۱۵ تن به ازاي هر هكتار) و چهار رقم ذرت (سيمون، هيبريد ‌BC678، KSC703 و KSC704) بود. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، تنش خشكي سبب كاهش ارتفاع بوته و وزن تر و خشك بوته ذرت شد. كاربرد زئوليت سبب تعديل اثر تنش خشكي گرديد و در شرايط تنش خشكي، كاربرد مقادير 10 و 15 تن بر هكتار زئوليت، سبب بهبود ويژگي هاي مورفولوژيك (ارتفاع بوته و وزن تر و خشك بوته)، فيزيولوژيك (كارايي مصرف آب و ميزان كلروفيل)، عملكرد و صفات مرتبط با عملكرد (تعداد رديف دانه در بلال، تعداد دانه در بلال، وزن هزار دانه و عملكرد دانه) و صفات بيوشيميايي (كربوهيدرات محلول، پرولين، پروتئين، فنل كل و فعاليت آنزيم پراكسيداز) گرديد. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، كاربرد زئوليت تحت شرايط تنش خشكي، سبب تشديد افزايش ميزان كربوهيدرات محلول، پرولين، پروتئين، فنل كل و فعاليت آنزيم پراكسيداز در بافت گياه و در نتيجه تعديل اثر تنش خشكي بر صفات مورفولوژيك و عملكرد گرديد. به‌طوركلي، مقادير 10 و 15 تن بر هكتار زئوليت مناسب ترين مقدار براي تعديل اثر تنش خشكي در ارقام موردمطالعه ذرت بود. همچنين در بين ارقام موردمطالعه ذرت، رقم سيمون نسبت به ساير ارقام، پاسخ بهتري به كاربرد زئوليت در شرايط تنش خشكي نشان داد. به طوري كه رقم سيمون از نظر تمامي صفات مورد بررسي نسبت به ساير ارقام برتري داشت.