تربيت لقماني در سيره امامين انقلاب اسلامي، در رهيافت قرآن كريم

شكوفا سازي قابليت هاي دروني انسان از طريق تزكيه و پيرايش موانع تربيت، اصلي ترين رويكرد قرآن در جامعه سازي و فردسازي است. خداوند با شناخت زواياي وجودي انسان، با هدف دروني ساختن آموزه هاي ديني و تربيتي، از روش هاي متفاوتي در تعليم و تزكيه بهره برده است. اهم اين روش ها در حوزه تربيت اخلاقي فرد و اجتماع، منحصر در چهار روش تربيتي است، كه قرآن كريم به جهت ضريب نفوذ و تأثيرگذاري بيشتر، از روش انذار معطوف به فاعل(تربيت لقماني) به نحو شايسته اي استفاده نموده است. قاعده لقماني مجراي بيان سرگذشت اقوام مختلف و مبناي تربيت اخلاقي جامعه اسلامي در آيات قرآن است. امامين انقلاب اسلامي ايران ضمن آگاهي كامل از روش هاي تربيتي قرآن و فرآيندهاي مؤثر آن در جامعه سازي و تربيت فردي امت اسلامي، با بهره مندي حدأكثري از اين قاعده، نقش موثري در تقويت درون مايه هاي اعتقادي و ايماني آحاد جامعه و پيروزي بر دشمنان، ايفا نموده اند. هدف از پژوهش حاضر؛ تبيين روش مختار امامين انقلاب اسلامي با نگاهي نو، در بستر تربيت لقماني در رهيافت قرآني است كه به عنوان روش بسيار تأثير گذار، در تربيت انسان بشمار مي آيد.