امكان‌سنجي جبران ضرر و زيان‌هاي وارده ناشي از تضييع موقعيت‌ها و فرصت‌هاي فردي از ديدگاه فقه و حقوق اسلامي

تئوري جبران خسارت و ضرر و زيان‌هاي وارده ناشي از تضييع فرصت‌ها و موقعيت‌هاي فردي مدت‌هاست كه موردتوجه جامعه حقوقي كشورها ازجمله انگلستان، فرانسه و آمريكا واقع گرديده و پيرامون آن نظرات گوناگوني ارائه‌شده است. در اين سياق، در حقوق ايران تاكنون ضوابط مطالبه خسارات ناشي از تضييع فرصت‌ها و موقعيت‌هاي فردي به نحو كامل تدوين‌نشده است. ازاين‌رو، مطالعه حاضر با توجه به اهميت چنين فرصت‌هايي، سعي در ارائه يك نوع ضابطه قابل مطالبه‌اي براي جبران خسارات ناشي از تضييع چنين وضعيت‌هايي را دارد و تحليل آن بر مبناي قواعد فقهي نظير قاعده لا ضرر، اتلاف و تسبيب استوار است. ازاين‌رو مطالعه حاضر در پي اثبات قابل مطالبه بودن چنين خساراتي با توجه به اصول فقهي فوق‌الذكر‌است. تحقيقات ميداني در اين زمينه نشان مي‌دهد كه چنين فرصت‌ها و موقعيت‌هاي ازدست‌رفته گاه به‌عنوان دارايي‌هاي ارزشمند هر فردي تلقي مي‌شوند. حال، با اين تحليل، اين مطالعه نواقص و كاستي‌هايي پيرامون اثبات قابليت مطالبه خسارات و ضرر و زيان‌هاي وارده ناشي از تضييع چنين فرصت‌ها و موقعيت‌هايي را برطرف نموده و زمينه‌هاي حقوقي مبتني بر اصول فقه و حقوق اسلامي را براي قبول اين نوع خسارات پيشنهاد مي‌نمايد؛ بنابراين، مطالعه مذكور با انجام پژوهش تحليلي _ توصيفي در تلاش است به تصويب قوانيني متقن در اين زمينه كمك نموده و پيشنهادهاي قانوني لازم را براي جبران اين‌گونه خسارت‌ها ارائه نمايد.