انتقال بار ميان وسايلِ حمل (ترانشيپمنت):بررسي اسباب و آثار آن در حقوق حمل‌ونقل

حالت ساده در حمل كالا آن است كه كالا روي يك وسيلۀ حمل در مبدأ بارگيري و در همان وسيلة حمل در مقصد تحويلِ گيرنده ‌‌شود. ليكن در موارد بسيار پيش مي‌‌آيد كه به سرانجام رسانيدن عمليات حمل مستلزم انتقال كالا از وسيلۀ حملِ اوليه به وسيلۀ ديگر خواه از همان نوع (از يك كشتي به كشتي ديگر) و يا نوع ديگر (از كشتي به كاميون يا قطار و ...) است كه در صنعت حمل به «ترانشيپمنت» شهرت دارد. اين فرايند عملياتي گاه به حكم طبيعت حمل توسط طرفين از قبل پيش‌بيني مي‌‌شود و گاه شرايط حادث‌شده در حين حمل آن را ضرروي مي‌‌سازد. آنچه مسلّم است كه اين جابه‌جايي با هزينۀ عملياتي، خطر تلف يا آسيب به كالا، طولاني شدن عمليات حمل و ديگر مخاطرات از قبيل آلودگي دريا (در انتقال مواد نفتي) همراه است كه نه فقط در روابط ناشي از قرارداد حمل، بلكه در رابطه با حقوق ديگر تجار از قبيل بانك گشايندۀ اعتبار اسنادي و حتي مراجع دولتي از قبيل گمرك نيز تأثيرگذار است و به همين دليل بايد ديد تحت چه شرايطي، قواعد حقوقي ترانشيپمنت را مجاز مي‌‌داند و در هر حال، اين عمليات با چه آثاري در مسئوليت و حقوق متصدي حمل همراه است.