شناسايي آراي داوري داخلي در رويه قضايي

شناسايي و اجراي راي داوري آخرين مرحله از حل و فصل اختلافات  از طريق داوري است كه به موجب آن راي داور  همانند آراي محاكم قابليت اجرا  توسط اجراي احكام  مي يابد و بر همين پايه شناسايي و اجراي راي زير نظر دادگاه‌ها مي‌تواند ضمانت اجراي مناسبي براي اعمال راي داوري فراهم آورد. از اين رو، اگرچه امروزه موضوع شناسايي راي داوري در نوشته‌هاي حقوقي به‌طور غالب در داوري تجاري بين‌المللي مورد بحث قرار گرفته و در داوري هاي داخلي چندان مطمحِ نظر قرار نگرفته است اما شناسايي راي داوري در حقوق داخلي نيز بايد قبل از اجراي راي داوري در دادگاه‌ها  مورد توجه قرار گيرد. با بررسي رويه قضايي به‌نظر مي‌رسد در حقوق داخلي نيز اجراي راي داوري  ابتدا نيازمند شناسايي  آن از سوي محاكم قضايي است.   شناسايي آراي داور در محاكم قضايي عمدتا با تقديم  درخواست‌ اجراي آراي داوري از سوي اشخاص ذينفع انجام شده  و دادگاهها  بدون ورود در ماهيت دعوا و صرفاً با بررسي شرايط صدور راي داور از منظر رعايت قوانين داخلي به صدور قرار قبولي و يا رد راي داوري اقدام مي كنند. برهمين پايه، برخي  شناسايي راي داوري را نيازمند طرح دعوا در قالب دادخواست و رعايت اصول شكلي آن از جمله پرداخت هزينه دادرسي مي‌دانند، و    اقدام دادگاه در شناسايي يا عدم شناسايي راي داور غالبا   تصميم و نه حكم تلقي شده  كه اين تصميم  همانند ساير احكام و قرارها قابل تجديدنظر مي باشد.