تحليلي بر نظرية استقلال در داوري تجاريِ بين‌المللي

امروزه داوري بين‌المللي به‌عنوان يكي از كارآمدترين روش‌هاي حلّ‌و‌فصل اختلافات در تجارت خارجي محسوب مي‌شود كه از جهات متعدد در مقايسه با دادگاه‌هاي ملي، گزينة كارآمدتري براي مديريتِ حلّ اختلافات در تجارت خارجي محسوب مي‌شود. در رابطه با بررسي ماهيت داوري تجاريِ بين‌المللي، نظريه‌هاي متعددي مطرح شده كه يكي از مهم‌ترين و البته چالش برانگيز‌ترينِ آنها، نظرية استقلال داوري است. بر مبناي اين ديدگاه، هر گونه مداخلة دادگاه‌هاي ملّي كه برخلاف ارادة مفروضِ متعاقدين باشد، عملاً سبب تقليل كارآمديِ نهاد داوري در تجارت خارجي خواهد شد. مطالب ارائه‌شده در اين تحقيق نشان مي‌دهد، نه‌تنها از لحاظ نظري، بلكه از لحاظ عملي نيز دادگاه‌هاي ملّي در كشورهاي مختلف، همگام با روية متداول در تجارت خارجي، گرايش به سمت تصديق ماهيتي مستقل براي داوري تجاري بين‌المللي دارند و از اين جهت امروزه در كنار نظام‌هاي حقوقي ملّي، شاهد نظم حقوقي جديدي به نام « نظم حقوقي داوري» هستيم كه اصول و قواعد آن فراتر از ارجاع به نظام حقوقي كشوري مشخص، بر مبناي اصول و روية داوري بين‌المللي استوار شده است.