شناسايي فاكتورهاي تخريب پذير در ساختمان‌ها پس از وقوع بحران‌هاي سيل و زلزله و رتبه‌بندي فاكتورهاي مشترك با روش الكتره

زلزله و سيل به‌عنوان دو عامل از اساسي ترين عوامل مخرب طبيعي در ايران به شمار مي آيند. در واقع زلزله و سيل به‌عنوان يك پديده طبيعي به‌خودي‌خود نتايج نامطلوبي در پي ندارند. آنچه از اين عوامل مخرب يك فاجعه مي سازد عدم پيشگيري از تأثير آنها و عدم آمادگي براي مقابله با عواقب آنها است. هدف اين پژوهش شناسايي و رتبه بندي فاكتورهاي تخريب پذير در ساختمان ها پس از وقوع سيل و زلزله و ارائه راهكارهايي براي كاهش عوامل مخرب است. جامعه آماري تحقيق شامل 300 نفر از كارشناسان خبره عمران در حوزه ساخت و سازهاي عمراني هستند كه با استفاده از فرمول كوكران، از اين تعداد يك نمونه 80 نفري به دست مي آيد. براي شناسايي فاكتورهاي تخريب پذيري از تحقيقات پيشين و نظر متخصصان استفاده‌شده است. نظر متخصصان با استفاده از پرسشنامه دريافت شد. پس از تكميل پرسشنامه ها توسط متخصصين، آزمون سنجش روايي و پايايي بر روي پرسشنامه انجام شد. در اين تحقيق براي بررسي نرمال بودن داده ها از آزمون كولموگروف- اسميرنوف استفاده شد. به اين طريق، تعداد 21 فاكتور تخريب پذير پس از وقوع زلزله و 11 فاكتور تخريب پذير پس از وقوع سيل استخراج شدند. در ادامه، با تهيه پرسشنامه اي ديگر و توزيع آن در ميان نمونه آماري، نظرات متخصصين را بر اساس طيف پنج گزينه‌اي ليكرت جمع آوري كرده و با انجام آزمون فرض عوامل تأثيرگذار شناسايي شدند. نتايج حاصل از آزمون فرض نشان مي دهد كه كليه عوامل شناسايي‌شده براي زلزله و سيل، مؤثر هستند. در ادامه، عوامل تخريب پذير مشترك بين آنها شناسايي‌شده و براي اولويت بندي اين عوامل از روش تصميم‌گيري چند معياره الكتره 4 استفاده‌شده است. نتايج نشان مي دهند كه واژگوني ساختمان و تخريب فونداسيون مهم‌ترين فاكتورهاي مشترك هستند.