اولويت‌بندي معيارهاي تأثيرگذار بر شناسايي و فرماندهي حريق با استفاده از روش تصميم‌گيري چند معياره و استانداردهاي NFPA

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي اولويت‌بندي معيارهاي تأثيرگذار بر شناسايي و فرماندهي حريق با استفاده از روش تصميم‌گيري چند معياره و ‏استانداردهاي ‏NFPA است. ماهيت و روش پژوهش حاضر به علت استفاده در سازمان آتش‌نشاني از نوع كاربردي است. بدين منظور معيارها با استفاده از استاندارهاي موجود استخراج و پس از غربالگري در بين جامعه آماري متشكل از 250 نفر آتش‌نشان از هر جايگاه شغلي (رئيس ايستگاه، فرمانده، كمك فرمانده، كاردان و آتش‌نشان)‏ از 8 ايستگاه آتش‌‌نشاني در منطقه 19 شهر تهران انتخاب شدند. روش نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي ساده بوده و حجم نمونه‌گيري با استفاده از فرمول كوكران 152 نفر به دست آمد. ابزار گردآوري پژوهش، پرسشنامه باز‌ بوده كه طراحي و سؤالات آن با استفاده از استانداردهاي NFPA استخراج و در بين متخصصين توزيع شد. روايي پرسشنامه توسط 20 نفر از خبرگان و اساتيد دانشگاه در حوزه ايمني و آتش‌نشاني در قالب طيف ليكرت از طريق شاخص CVR مورد محاسبه و مقدار آن 0.42 محاسبه شد. پايايي پرسشنامه در يك پيش‌آزمون با 20 نفر آزمودني و با استفاده از نرم‌افزار SPSS20 محاسبه و مقدار ضريب آلفاي كرونباخ 0.875 به دست آمد. به‌منظور تعيين وزن نسبي و ضريب اهميت شاخص‌ها از روش سلسله‌مراتبي ANP و نرم‌افزار سوپردسيژن استفاده‌شده است. نتايج حاصل از پژوهش حاضر در اولويت‌بندي معيارهاي تأثيرگذار بر شناسايي و فرماندهي عمليات به شرح ذيل است: 1- صلاحيت رهبري و فرماندهي (SMA) با وزن نرمال 0.79، 2-سازمان‌دهي محوطه عملياتي (RSF) با وزن نرمال 0.15 و مديريت ريسك (MR) با وزن نرمال 0.06. ميزان ناسازگاري بين معيارها 0.077 به دست آمد.