شناسايي مؤلفه‌هاي رسانه‌اي به‌منظور اطلاع‌رساني مطلوب به شهروندان با محوريت بحران آب

ضرورت آب براي بقا بر كسي پوشيده نيست اما هنوز روش مشخص و نظام‌مندي براي تفكر درباره ارزش آب وجود ندارد. ارتباط بين فقر و كمبود آب كاملاً روشن است به‌طوري‌كه فقر عمدتاً در مناطق كم آب رواج دارد و مي‌تواند منجر به ايجاد مناقشات شود؛ توسعه اجتماعي و اقتصادي يكسره به آب گره‌خورده است و واقعيت اين است كه ايران آشكارا با بحران آب مواجه است. اين مقاله در پي آن است تا به شناسايي مؤلفه‌ها به‌منظور اطلاع‌رساني مطلوب به شهروندان با محوريت بحران آب بپردازد. بر همين اساس، پژوهش حاضر در پارادايم تفسيري مبتني بر روش‌شناسي كيفي و با استفاده از روش نظريۀ داده بنياد رويكرد سيستماتيك استراوس و كوربين، از طريق نمونه‌گيري نظري با كارشناسان حوزه‌هاي آب، رسانه، علوم اجتماعي و ارتباطات 31 مصاحبه عميق انجام شد. پديده هسته‌اي اين پژوهش، اطلاع‌رساني به شهروندان در نظر گرفته شد. با تحليل داده‌ها، شرايط علّي (31 مفهوم)، عوامل زمينه‌‏اي (شرايط فرهنگي، شرايط سياسي و اجتماعي، تنوع رسانه‌اي، شرايط جغرافيايي، شرايط اقتصادي)، عوامل مداخله‌‏گر (نقش روزنامه‌نگاران حرفه‌اي، استقلال روزنامه‌نگاران، سياسي شدن مطبوعات، آينده مبهم روزنامه‌نگاري ايران) و استراتژي‌ها (تعامل با رسانه‌ها، تعامل صنعت، نهادهاي آموزشي، دانشگاه و رسانه، آسيب‌شناسي مطبوعات، ارتقاء سرمايه اجتماعي، جامعه‌شناسي مخاطب، اعتمادآفريني، دموكراسي دروازه‌باني، همگرايي فن‌آورانه و روزنامه‌نگاري، محتواي هم‌جوار، تأسيس انجمن روزنامه‌نگاران آب، تعامل چابك رسانه‌اي و ايجاد رشته روزنامه‌نگاري آب در مدارس، نهادهاي آموزشي و دانشگاه‌ها) طي سه مرحله كدگذاري به دست آمد.