شناسايي و رتبه‌بندي مؤلفه‌هاي مديريت بارريزي ارتفاع بالا در عمليات امداد هوايي در شرايط بحران

آنچه در اين پژوهش به آن پرداخته شده است شناسايي و رتبه‌بندي ابعاد و مؤلفه‌هاي مديريت بارريزي ارتفاع بالا در عمليات امداد هوايي در شرايط بحران است چراكه كشور ما با بحران‌هاي مختلفي ازجمله زلزله، جنگ، همه‌گيري يك بيماري واگيردار مواجه است. در شرايط بحران يكي از مأموريت‌هاي عمليات هوايي، پشتيباني از نيروهاي در حال رزم توسط هواپيما‌هاي سي- 130 است. بارريزي هوايي از ديرباز در ارتفاع پايين و با سرعت كم براي پشتيباني نيروهاي زميني صورت مي‌گيرد ليكن به دلايل مختلف امكان آسيب‌پذيري بار و هواپيما افزايش مي‌يابد بر اين اساس بايستي بارريزي در ارتفاع بالا انجام شود. براي حصول به هدف پژوهش، ابتدا اسناد، كتب و پيشينه پژوهش مطالعه، سپس پرسشنامه‌اي با روش دلفي با طيف پنج گزينه‌اي ليكرت تدوين و طي دو مرحله ميان 26 نفر از خبرگان و صاحب‌نظران باتجربه كه بارريزي ارتفاع بالا انجام داده بودند توزيع و با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه‌وتحليل شد درنهايت 6 بعد و 26 مؤلفه براي بارريزي ارتفاع بالا شناسايي شد. شاخص روايي محتوايي CVR مورد تائيد و ضريب آلفاي كرونباخ در كليه مؤلفه‌ها بالاي ۷/۰ به دست آمد كه پايايي قابل‌قبول را نشان مي‌دهد. سپس براي اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي مشخص‌شده، پرسشنامه تحليل سلسله مراتبي تهيه و در بين كاركنان خبره هوايي توزيع و نتايج پرسشنامه‌ها در نرم‌افزار Expert Choice تحليل و به ترتيب اولويت در شش بعد شامل: شرايط اضطراري، شرايط جوي، نقطه پرتاب، چتر، بار و مسير مشخص اولويت‌بندي شد و درنهايت با توجه به نتايج تحقيق راه‌كارهاي عملياتي ارائه شد.