ارزيابي تاب‌آوري زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل در كلان‌شهر تهران مطالعه موردي: محلات نواحي دو (منطقه 9)، چهار (منطقه 6) و پنج (منطقه 1)

روند توسعه شهري در طي دهه‌ هاي اخير بسيار شدت يافته و انطباق محيط ساخته‌شده و زيرساخت‌هاي حياتي براي افزايش تاب‌آوري آنها موردنياز است. يكي از مهم‌ترين اين عناصر، زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل هستند كه پرداختن به تاب‌آوري اين زيرساخت ‌ها به‌عنوان رويكردي ‌راهبردي از اهميت خاصي برخوردار است. ازاين‌رو، در اين پژوهش به تبيين تاب‌ آوري زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل محلات نواحي دو (منطقه 9)، چهار (منطقه 6) و پنج (منطقه 1) كلان‌شهر تهران پرداخته شد. به اين منظور 6 شاخص تراكم جمعيتي، بافت محلات، الگو طراحي محلات، قرارگيري بر گسل، محصوريت، عرض معبر با استفاده از روش تحليل شبكه ‌اي (ANP) به جهت ارزيابي تاب ‌آوري زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل محلات، وزن دهي و طبقه‌ بندي شدند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه تاب‌ آوري زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل محله كاشانك بيشترين امتياز (4.89) و محله مهرآباد جنوبي كمترين امتياز (2.92) را درمجموع بررسي شاخص‌ ها كسب كردند كه اين موضوع نشانگر مطلوبيت بهتر و تاب ‌آورتر بودن زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل محله كاشانك نسبت به بقيه محلات و در مقابل لزوم توجه بيشتر بر زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل محله مهرآباد جنوبي و توانمندسازي آنها است.