تحليل كيفي نقش فساد اداري در ايجاد بحران‌هاي اجتماعي ( مطالعه موردي: اعتراضات دي‌ماه 96 در شهرستان شهركرد)

بحران‌هاي اجتماعي مبين گونه‌اي از بحران ناشي از گسست نظم موجود و ناتواني نظام اجتماعي در برقراري تعادل دوباره هستند. از جمله اين بحران‌ها مي‌توان به اعتراضات اجتماعي دي‌ماه ۹۶ اشاره كرد. اين اعتراضات نمايانگر وقوع بحراني با منشأ اجتماعي فراگير، وسيع، عميق و متفاوت با ساير بحران‌هاي جدايي‌طلبانه، مذهبي و جنبش‌هاي دانشجويي دهه‌هاي گذشته بود كه توانست در كوتاه‌ترين زمان 100 شهر را نابسامان كند. اينكه نظام اداري به‌عنوان مهمترين خرده‌نظام سياسي چگونه مي‌تواند در ايجاد نارضايتي و توليد بحران اجتماعي نقش خورنده‌اي را دربراندازي حاكميت ايفا كند، پرسش و هدف اصلي اين تحقيق را تشكيل مي‌دهد. هدف اين مقاله ارائه تحليلي كيفي از چگونگي نقش فساد اداري در ايجاد بحران‌هاي اجتماعي است. داده‌ها از طريق انجام مصاحبه‌هاي عميق و با روش نمونه‌گيري هدفمند با 23 نفر از افراد خبره و مطلع از چگونگي وقوع اعتراضات دي‌ماه 96 در شهرستان شهركرد مركز استان چهارمحال و بختياري با بافت چند قومي و گويشي متنوع گردآوري شده است. ­مصاحبه‌هاي ضبط‌شده پس از پياده‌سازي و چندين‌بار مرور با استفاده از روش تحليل مضمون (تحليل تماتيك) كه يكي از فنون تحليل متون و مصاحبه‌ها در روش كيفي است، بررسي و طبقه‌بندي شد. يافته‌هاي تحقيق شامل 8 مضمون فراگير و 26 مضمون سازنده از نقش فساد اداري بر ايجاد بحران‌هاي اجتماعي است. از طرح بخشي از 460 مضمون پايه به‌دست‌آمده، به علت مشابهت و تكراري بودن امتناع و لزوماً به اهم آن‌ها در بخش يافته‌ها اشاره شده است.