تحليلي بر كاربرد داده‌هاي عظيم، رايانش ابري، شبكه‌هاي حس‌گر بي‌سيم و وسايل نقليه هوايي بدون سرنشين در امدادرساني

در هنگام وقوع يك بحران، جمع‌آوري و به اشتراك‌گذاري اطلاعات مربوط به فاجعه در مورد مناطق آسيب‌ديده يكي از مهم‌ترين فعاليت‌ها براي تصميم‌گيري بهينه و مناسب در فرايندهاي امدادرساني است. همچنين ازآنجايي‌كه پس از وقوع يك فاجعه زيرساخت‌ها از بين رفته و يا مختل مي‌شوند، براي دريافت داده‌هاي آنلاين از مناطق آسيب‌ديده مي‌توان از شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم (WSN) و وسايل نقليه‌ي هوايي بدون سرنشين (UAV2) استفاده كرد. اين كار باعث مي‌شود كه داده‌هاي بسياري و با نرخ توليد بالايي از طريق شبكه‌هاي اجتماعي و همچنين تلفن همراه افراد آسيب‌ديده در مناطق آسيب‌ديده و همچنين WSNها و UAVها توليد شود كه نياز به موضوع داده‌هاي عظيم و تجزيه‌وتحليل آن‌ها را بسيار ضروري مي‌كند. از سوي ديگر رايانش ابري سرويسي مستقل از دستگاه و مكان است كه مي‌توان با كمك آن محاسبات را با سرعت بالايي انجام داد كه نياز به رايانش ابري در هنگام وقوع بحران نيز نمايان مي‌شود. به ‌عبارت‌ ديگر اين دو فناوري با يكديگر قابليت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها در زمان واقعي را نه ‌تنها براي شناسايي شرايط اضطراري در مناطق آسيب‌ديده بلكه براي نجات افراد آسيب‌ديده فراهم مي‌كنند. از اين‌رو در اين مقاله با بررسي مقالات سعي كرديم كه تحليل جامعي را در به‌كارگيري رايانش ابري، داده‌هاي عظيم، شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم و وسايل نقليه‌ي هوايي بدون سرنشين در مسئله‌ي امدادرساني داشته باشيم.