بررسي نقش مديريت بر ريسك‌ها و اعمال كنترل‌هاي داخلي بهينه براي پيش‏بيني ورشكستگي در بنگاه‌هاي اقتصادي

كنترل‌هاي داخلي بخش جدانشدني از مديريت ريسك و مرتبط با آن بوده كه اهميت بسزايي در تحقق اهداف بنگاه‌هاي اقتصادي دارد. هر اندازه كنترل‌هاي داخلي قوي‌تر باشند، ريسك مربوط به بنگاه‌هاي اقتصادي كاهش يافته و به خاطر استفاده صحيح‌تر از منابع موجود كارايي آن‌ها افزايش مي‌يابد. كنترل داخلي ضعيف ريسك بنگاه‌هاي اقتصادي را افزايش داده و منجر به ورشكستگي بنگاه‌هاي اقتصادي مي‌شود. مديريت ريسك فرايندي است كه از سوي هيئت‌مديره، مديريت و ساير كاركنان طراحي مي‌شود تا در تدوين راهبردهاي بنگاه‌هاي اقتصادي و شناسايي رويدادهاي بالقوه مؤثر واقع‌شده باشد و بتواند ريسك‌ها را شناسايي كند تا اطمينان معقولي از دستيابي به اهداف بنگاه اقتصادي مؤثر فراهم نمايد. اين مقاله با تكيه ‌بر چارچوب كوزوو كه هر سازمان بايد به فراخور شرايط خود نسبت به استقرار آن گام بردارد، به بررسي نقش مديريت بر ريسك‌ها و اعمال كنترل‌هاي داخلي بهينه براي پيش‏بيني ورشكستگي بنگاه‌هاي اقتصادي با استفاده از نسبت‌هاي مالي مي‌پردازد. نمونه تحقيق از ۷۱ بنگاه اقتصادي ورشكسته و ۷۱ بنگاه اقتصادي غير ورشكسته به‌عنوان نمونه كنترل در طي دوره زماني ۱۳۹۱- ۱۴۰۱ تشكيل شده است. نتايج بررسي‌ها در اين مقاله نشان داد كه با استقرار كنترل‌هاي داخلي مؤثر و مديريت بر ريسك‌ها، ارزش بنگاه‌هاي اقتصادي افزايش پيدا كرده و خطر مربوط به ورشكستگي كاهش پيدا مي‌كند. همچنين نتايج حاصل از آزمون‏هاي تك متغيره نشان داد مي‏توان تفاوت معناداري بين عدم مديريت بر ريسك‌ها و عدم سيستم كنترل‌هاي داخلي مؤثر در بنگاه‌هاي ورشكسته و نمونه كنترلي پيش از وقوع ورشكستگي مشاهده نمود. اين تفاوت در بازه زماني پنج سال قبل از ورشكستگي به حداكثر مقدار خود مي‌‏رسد. مدل پيش بيني ورشكستگي در اين مقاله كه با استفاده از رگرسيون لجستيك ساخته‌شده است نشان داد كه مي‏توان از افزايش ريسك و عدم كنترل‌هاي داخلي به‌عنوان متغير پيش‌بيني كننده ورشكستگي استفاده نمود و اين متغير عملكرد مدل‏ را به شكل معناداري بهبود مي‌‏بخشد.