مولفه هاي اثرگذار بر شكل گيري اكولوژي سياسي آب براساس طرح انتقال آب از خليج فارس و درياي عمان به مناطق شرق و مركزي ايران

اكولوژي سياسي آب برابعاد سياسي، اجتماعي واقتصادي مديريت منابع آب دريك زمينه اكولوژيكي گسترده‌تر تمركز دارد وبه بررسي اين موضوع مي‌پردازد كه چگونه پويايي‌هاي سياسي وقدرت برتوزيع، دسترسي وكنترل منابع آب تأثير مي‌گذارد. فقر و كمبود منابع آبي در مناطق مركزي و شرق ايران موجب شده دولت‌ها براي غلبه بر اين كمبود و افزايش تقاضاي آب به انتقال آب ازدرياي عمان و خليج فارس اقدام كنند. اين پژوهش باشيوه توصيفي ـ تحليلي به دنبال شناسايي مولفه‌هاي اثرگذار ازمنظر اكولوژي سياسي دراين طرح انتقال آب است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد چشم اندازهاي رويكرد اكولوژي سياسي آب درايران مبتني بر ملاحظات قدرت براي جستجوي فصل مشترك بين آب، زيرساخت‌ها وقاعده سياسي است؛ و اينكه تصميم‌گيري چه كساني به سيستم‌هاي آب شكل مي‌دهد، وچگونه اقدامات تاريخي، فرهنگي واجتماعي - اقتصادي منجر به حفظ توزيع نابرابر آب درايران شده است. همچنين نتايج تحقيق نشان مي‌دهد مهم‌ترين مولفه‌هاي موثر ازنظر اكولوژي سياسي آب دراين طرح عبارتنداز: تغيير اقليم، مكان‌يابي نادرست صنايع آب بر درمناطق خشك وكم آب، سلطه نگاه خودكفامحوري دربخش كشاورزي، بي‌توجهي قانونگذاران و مديران نسبت به استخراج ومصرف بيش از اندازه ازمنابع آب سطحي و زيرزميني، حاكميت تفكر ايجاد سازه‌هاي آبي، نقش نمايندگان مجلس درانتقال آب بين حوضه‌اي و بين استاني، فرايندنادرست و زيانبار تصميم‌گيري، دولتي بودن مالكيت آب وناكارآيي سيستم اقتصادي آب، خصوصي سازي مديريت آب و پيامدهاي آن براي عدالت ودسترسي وسياست‌هاي نادرست توسعه در ايران. از اين‌رو،روابط قدرت باايجاد تناقضات وتنش‌ها درارتباط با منابع آب اين منطقه، به بروز رقابت شديدي در زمينه توزيع واستفاده ازاين منابع دامن زده است.